W produkcji opakowań kartonowych kluczowe jest dobranie ciągu technologicznego zgodnego z techniką druku i z konstrukcją wyrobu (to, co widać na rysunku, determinuje postpress). Dla opakowań wykonywanych w druku offsetowym typowy proces zaczyna się w przygotowalni od wykonania form CtP, czyli przygotowania płyt offsetowych na podstawie danych z DTP/prepress.
Następnie realizuje się drukowanie offsetowe arkuszy. Po druku, aby z płaskiego arkusza uzyskać elementy opakowania o odpowiednim kształcie i nacięciach, stosuje się wykrawanie (wycinanie kształtu i często również wykonywanie linii zagięć/nacięć w narzędziu sztancującym, zależnie od konstrukcji). Ostatnim typowym etapem jest klejenie, które przekształca rozłożoną siatkę w przestrzenną bryłę opakowania.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne, bo mieszają technologie i etapy: "drukowanie tamponowe" dotyczy zwykle nadruków na małych, przestrzennych detalach, a nie standardowej produkcji opakowań arkuszowych; "drukowanie cyfrowe" bywa stosowane, ale wskazana sekwencja sugeruje inny workflow niż typowy dla offsetu z CtP; "drukowanie sitowe" oraz "kaszerowanie" to odrębne rozwiązania technologiczne, stosowane w innych scenariuszach (np. uszlachetnienia, łączenie warstw), nie wynikające automatycznie z samego faktu produkcji opakowania offsetowego.
Na egzaminie warto myśleć schematem: jaka technika druku? → jakie przygotowanie form? → jak z arkusza zrobić kształt? → jak zamknąć konstrukcję?. Dla opakowań składanych najczęściej oznacza to: CtP, offset, wykrawanie, klejenie.
