Montaż równoległy w edytorze dźwięku (DAW) oznacza pracę wielościeżkową, w której kilka elementów audio ma być odtwarzanych jednocześnie w tym samym fragmencie osi czasu. Typowym celem jest uzyskanie warstw (np. podkład muzyczny + dodatkowe dogrania, tekstury, efekty, harmonie) lub równoległe prowadzenie różnych źródeł dźwięku w synchronizacji z obrazem.
Dlatego poprawne jest rozwiązanie: "osobne ścieżki od tego samego punktu czasowego". Osobne ścieżki pozwalają:
- kontrolować głośność, panoramę i automatykę niezależnie dla każdej warstwy,
- stosować inne procesory (EQ, kompresję, pogłos) na różnych elementach,
- zachować czytelność sesji i możliwość szybkich korekt,
- utrzymać synchronizację dzięki wspólnemu punktowi startu (timecode/marker/grid).
Odpowiedzi sugerujące "tę samą ścieżkę" prowadzą do montażu szeregowego: klipy ustawione jeden po drugim nie brzmią równolegle, tylko kolejno. Nawet jeśli zachowa się chronologię, wciąż jest to układ liniowy, a nie nakładanie w czasie. Z kolei propozycja "bez chronologii czasowej" dodatkowo zwiększa ryzyko rozjechania synchronizacji i chaosu w projekcie, co jest sprzeczne z ideą kontrolowanego montażu równoległego.
W praktyce, jeśli celem jest równoległe brzmienie kilku fragmentów, najczęściej zaczyna się od ustawienia wspólnego punktu odniesienia (np. początku taktu, markera lub konkretnego timecode), a następnie umieszcza się elementy na oddzielnych ścieżkach i dopasowuje ich długość, wejścia/wyjścia (fade in/out) oraz proporcje głośności.
