Gwint wewnętrzny nie jest "wiercony na gotowo", tylko nacinany gwintownikiem w uprzednio wykonanym otworze. Dlatego średnica wiertła musi być mniejsza od średnicy nominalnej gwintu (dla M8 jest to 8 mm), aby po nacięciu powstały zwoje o prawidłowej geometrii.
Dla typowego gwintu metrycznego M8 o skoku 1,25 (wariant najczęściej spotykany w praktyce warsztatowej) w tablicach technologicznych podaje się średnicę wiertła pod gwint: 6,8 mm. Taka wartość jest kompromisem między:
- wystarczającą ilością materiału na uformowanie zwojów,
- rozsądną siłą gwintowania (mniejsze ryzyko urwania gwintownika),
- uzyskaniem poprawnego zarysu i nośności połączenia.
Odpowiedź "Ø6,0 mm" jest zbyt mała: gwintownik miałby do usunięcia zbyt dużo materiału, rosną opory skrawania i ryzyko uszkodzenia narzędzia oraz pogorszenia jakości gwintu. Odpowiedź "Ø7,8 mm" jest zbyt duża: gwint będzie płytki (za małe wypełnienie zwoju), co obniża wytrzymałość połączenia. Odpowiedź "Ø8,5 mm" jest większa od nominalnej średnicy M8, więc praktycznie uniemożliwiłaby wykonanie prawidłowego gwintu (brak materiału na zwoje).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu nie podano skoku, w praktyce zwykle chodzi o standardowy (zwykły) skok. Mimo to na stanowisku pracy warto potwierdzić, czy nie jest wymagany gwint drobnozwojny, bo wtedy średnica wiertła może być inna.
