W scenografii (filmowej, telewizyjnej i teatralnej) elementy sztukaterii, takie jak listwy, gzymsy, rozety czy ornamenty, wykonuje się z materiałów, które pozwalają szybko uzyskać kształt, detal i odpowiednią skalę, a jednocześnie nie obciążają konstrukcji dekoracji.
Styropian jest w tym zastosowaniu typowy, ponieważ:
- ma małą masę, co ułatwia transport, montaż na ścianach dekoracji i pracę w warunkach planu zdjęciowego,
- jest łatwy w cięciu i rzeźbieniu (noże, drut oporowy, papier ścierny), co przyspiesza wykonanie detali,
- umożliwia szybkie kształtowanie bryły i późniejsze wykończenie (szpachlowanie, gruntowanie, malowanie),
- jest zwykle tańszy i bardziej dostępny niż ciężkie rozwiązania budowlane.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w typowym ujęciu scenograficznym:
- Cegły – są ciężkie, wymagają zapraw, w praktyce komplikują montaż i zwiększają ryzyko dla konstrukcji dekoracji; to materiał budowlany, nie "szybki" materiał do imitacji sztukaterii.
- Deski – drewno sprawdza się w konstrukcji nośnej dekoracji, ale do ornamentów i profili sztukatorskich wymaga dużo pracy stolarskiej i narzędzi; trudniej uzyskać drobny detal oraz łuki.
- Karton – jest lekki, ale zwykle nie daje takiej możliwości rzeźbienia i uzyskania przestrzennego detalu jak styropian; gorzej znosi wilgoć, uderzenia i obróbkę powierzchniową w porównaniu z typowymi rdzeniami piankowymi.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: przy dekoracjach "udających" architekturę liczy się efekt wizualny i logistyka (masa, czas, montaż), dlatego często wybiera się materiały piankowe oraz technologie szybkiej obróbki i wykończenia.
