KWALIFIKACJA FRK4 - CZERWIEC 2018 (test 2)

Mikrodermabrazja to metoda mechanicznego złuszczania warstwy rogowej naskórka. Kluczową cechą tej procedury jest działanie ścierne końcówki roboczej (oraz zwykle podciśnienie wspomagające zasysanie), dlatego w praktyce gabinetowej kojarzy się ją z aparatem wyposażonym w głowicę diamentową. Taka głowica ma powierzchnię o właściwościach ściernych i umożliwia kontrolowane wygładzenie naskórka.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Elektroda igłowa – sama nazwa wskazuje na zastosowanie w zabiegach prądowych, gdzie końcówka pełni rolę elektrody o określonym kształcie. Nie jest to końcówka ścierna do peelingu mechanicznego, więc nie realizuje podstawowego celu mikrodermabrazji (złuszczania przez mikrościeranie).
• Pelota szklana – jest typowa dla zabiegów wykorzystujących wyładowania/prądy wysokiej częstotliwości w kosmetyce (końcówki szklane o różnych kształtach). Tego typu element nie służy do mechanicznego ścierania naskórka, więc nie pasuje do mikrodermabrazji.
• Elektroda grzybkowa – podobnie jak inne elektrody, jest dobierana do zabiegów elektroterapeutycznych ze względu na kształt i pole oddziaływania. Nie jest to głowica ścierna ani końcówka do kontrolowanego złuszczania, dlatego nie jest właściwa do mikrodermabrazji.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa zabiegu, najpierw rozpoznaj jego mechanizm działania (mechaniczny/chemiczny/prądowy/termiczny). Następnie dobierz osprzęt: dla mikrodermabrazji będzie to element ścierny (np. diamentowy), a nie elektroda czy pelota.