Kompozycja rytmiczna (rytm wizualny) polega na takim organizowaniu elementów, aby w układzie pojawiała się regularność i przewidywalny "puls" graficzny. W praktyce projektowania stron internetowych rytm uzyskuje się przede wszystkim przez powtórzenia: tych samych kształtów, modułów, siatki, odstępów, stylu nagłówków, ikon czy przycisków. Dzięki temu odbiorca szybciej rozpoznaje strukturę strony, łatwiej skanuje treść, a całość wygląda spójnie.
Odpowiedź "powtórzenia." jest trafna, bo to właśnie powtarzalność buduje rytm i wzmacnia konsekwencję wizualną (np. identyczne karty produktu w katalogu, powtarzalne sekcje landing page, stałe marginesy i odstępy w gridzie, jednolite style typografii).
Pozostałe propozycje nie są właściwym narzędziem do uzyskania rytmu rozumianego jako regularność:
- "kontrast." wzmacnia różnice (np. jasne–ciemne, duże–małe) i pomaga kierować uwagą, ale sam w sobie nie tworzy rytmu; może wręcz rytm "łamać", gdy jest użyty bez konsekwencji.
- "akcent." to pojedyncze, celowe wyróżnienie elementu (np. CTA). Akcent działa punktowo i wspiera hierarchię, jednak nie jest zasadą rytmiczną; rytm wymaga powracania, a nie jednego wyróżnika.
- "dysharmonię." oznacza brak zgodności i napięcie kompozycyjne. To raczej technika do budowania niepokoju, ekspresji lub celowej "szorstkości", a nie do zwiększania spójności układu strony.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "rytm", szukaj odpowiedzi związanej z regularnością i powtarzalnością (moduły, patterny, grid, stałe odstępy), a nie z samym "wyróżnianiem" (kontrast/akcent).
