Pierścień osadczy (często spotykany jako pierścień Segera) jest elementem sprężystym, którego zadaniem jest zabezpieczenie osiowe części na wale/sworzniu lub w otworze. Aby mógł spełnić tę funkcję, musi zostać zatrzaśnięty w rowku pierścieniowym (rowek jest specjalnie ukształtowany pod konkretny typ i wymiar pierścienia). Wtedy pierścień opiera się o krawędź rowka i tworzy "stop" ograniczający przesuw.
Odpowiedź "w rowku pierścieniowym." jest poprawna, bo tylko rowek zapewnia właściwe podparcie i utrzymanie pierścienia w położeniu roboczym. Bez rowka pierścień nie ma gdzie się ustabilizować i nie spełnia roli zabezpieczenia.
Pozostałe propozycje są błędne, bo:
- "w kołnierzu sworznia." – kołnierz jest inną konstrukcją zabezpieczenia (geometria sworznia), a nie miejscem osadzenia pierścienia; pierścień wymaga gniazda/rowka.
- "w otworze sworznia." – otwór w sworzniu typowo służy np. do zawleczki lub innego zabezpieczenia, a nie do osadzania pierścienia osadczego.
- "w gwincie naciętym na sworzniu." – gwint współpracuje z nakrętką/podkładką; pierścień osadczy nie pracuje w zwoju gwintu i nie daje pewnego podparcia osiowego w takim miejscu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: pierścień osadczy zawsze potrzebuje rowka – na wale/sworzniu albo w otworze, zależnie od typu pierścienia.
