W stalowych zasobnikach c.w.u. (często emaliowanych) nawet niewielkie uszkodzenia powłoki ochronnej mogą stać się miejscem intensywnej korozji elektrochemicznej. Woda z rozpuszczonym tlenem tworzy środowisko, w którym różnice potencjałów na metalach i defektach powłok sprzyjają reakcji utleniania żelaza.
Dlatego stosuje się ochronę katodową z użyciem anody magnezowej (tzw. anody ofiarnej). Magnez jest metalem bardziej aktywnym elektrochemicznie niż stal, więc w układzie galwanicznym ulega korozji jako pierwszy. W praktyce oznacza to, że "poświęca się" anodę, aby spowolnić lub zatrzymać korozję zbiornika. To rozwiązanie jest typowe dla bojlerów i zasobników c.w.u., a czynnością eksploatacyjną jest okresowa kontrola stopnia zużycia anody i jej wymiana.
Pozostałe elementy z odpowiedzi nie pełnią funkcji antykorozyjnej:
- "zawór bezpieczeństwa" chroni instalację i zbiornik przed skutkami nadmiernego ciśnienia (upust medium), a nie przed reakcjami korozyjnymi metalu.
- "zawór zwrotny" zapobiega cofaniu się wody i niepożądanym przepływom, ale nie tworzy ochrony elektrochemicznej ścian zbiornika.
- "filtr siatkowy" zatrzymuje zanieczyszczenia mechaniczne w instalacji; może ograniczać awarie armatury, lecz nie zastępuje ochrony katodowej i nie zabezpiecza powierzchni stalowych przed korozją.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: korozję zbiornika ogranicza element "zużywający się" zamiast zbiornika (anoda), a armatura zaworowa dotyczy głównie bezpieczeństwa hydraulicznego i prawidłowego kierunku przepływu.
