KWALIFIKACJA FRK1 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 37.
W celu zafarbowania włosów naturalnych na poziomie 7 na kolor 11/3, mieszaninę farby rozjaśniającej przygotowuje się według zamieszczonej instrukcji, zgodnie z którą mieszanka powinna zawierać
Ilustracja przedstawia tabelę związaną z procesem rozjaśniania włosów, co jest istotne w kontekście egzaminu zawodowego dla
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W mieszankach farb rozjaśniających kluczowe są proporcje farba:aktywator wskazane w instrukcji oraz dobór stężenia oksydantu do planowanego poziomu rozjaśnienia. Poprawna odpowiedź zachowuje spójną proporcję i stężenie aktywatora przewidziane dla koloru 11/3.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu oceniana jest umiejętność przygotowania mieszanki farby rozjaśniającej do uzyskania określonego efektu koloru (z poziomu 7 na 11/3). W praktyce salonowej nie dobiera się ilości składników "na oko" – decydujące są zalecenia producenta dotyczące proporcji farba:aktywator oraz dobranego stężenia oksydantu.

Odpowiedź "30 g farby + 60 g aktywatora o stężeniu 12%" jest poprawna, ponieważ przedstawia konsekwentną recepturę: ilość aktywatora jest dobrana proporcjonalnie do ilości farby (typowy zapis instrukcji to stała proporcja, np. 1:2), a stężenie 12% odpowiada zastosowaniom, w których przewiduje się silniejsze działanie rozjaśniające w ramach serii rozjaśniających.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "20 g farby + 30 g aktywatora 30 vol" – wskazuje inną proporcję i inny sposób zapisu stężenia (vol). Bez jednoznacznej instrukcji nie można zakładać, że ta receptura odpowiada wymaganiom dla 11/3, a proporcja jest niespójna z typowym przygotowaniem mieszanek rozjaśniających.
  • "15 ml farby + 30 ml aktywatora o stężeniu 9%" – stosuje inną jednostkę (ml zamiast g) i niższe stężenie aktywatora. Mieszanie w ml może być dopuszczalne tylko, jeśli producent tak zaleca, ale w tym zestawie odpowiedzi miesza się masę z objętością, co zwiększa ryzyko błędu receptury.
  • "15 ml farby + 20 ml korektora + 80 ml aktywatora 40 vol" – dodaje korektor oraz bardzo mocny aktywator (40 vol), co zmienia charakter receptury i nie wynika wprost z przygotowania standardowej mieszanki farby rozjaśniającej. To typowa "pułapka" na ucznia: dużo składników nie oznacza poprawności.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy odpowiedź zachowuje spójne jednostki oraz logiczną proporcję farba:aktywator, a dopiero potem oceniaj stężenie oksydantu. W zadaniach praktycznych zawsze trzymaj się instrukcji produktu używanego w pracowni.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Poziom 7 to oznaczenie wysokości tonu (jasności) na skali kolorów. Informuje, jak jasne są włosy wyjściowe, zanim nałożysz farbę. Im wyższy numer, tym jaśniejszy poziom. Znajomość poziomu wyjściowego pomaga dobrać produkt i oksydant do planowanego efektu.
Zapis 11/3 zwykle łączy informację o bardzo jasnym poziomie (11) oraz refleksie/odcieniu (np. "/3"). Dokładne znaczenie refleksu zależy od marki, dlatego w praktyce zawsze sprawdza się paletę i kartę techniczną producenta, aby uniknąć pomyłki w tonacji.
Proporcja farba:aktywator wpływa na siłę działania, konsystencję i stabilność mieszanki. Zbyt mało aktywatora może osłabić proces i dać nierówny efekt, a zbyt dużo może rozrzedzić mieszankę i zmienić przebieg rozjaśniania. Na egzaminie trzymaj się proporcji z instrukcji.
Aktywator dostarcza utleniacza, który uruchamia reakcje w farbie: pomaga rozjaśniać naturalny pigment oraz utrwalać barwniki oksydacyjne. Dobór stężenia wpływa na stopień rozjaśnienia i obciążenie włosa. W pracach pomocniczych kluczowe jest ścisłe trzymanie się zaleceń produktu.
To dwa sposoby opisu mocy oksydantu, ale nie zawsze wolno ich używać zamiennie bez kontekstu. Marki mogą różnie opisywać produkty, a w zadaniach egzaminacyjnych liczy się zgodność z instrukcją. Jeśli w odpowiedziach mieszają się % i vol, najpierw sprawdź, jak zapisano to w materiałach do zadania.
Gramy mierzą masę, a mililitry objętość. Dla gęstych produktów (farby, kremowe oksydanty) 1 ml nie musi odpowiadać 1 g, więc proste porównywanie liczb może być błędne. W salonie zwykle miesza się na wadze lub zgodnie z miarką producenta – nie miesza się metod bez potrzeby.
Wyższe stężenia oksydantu stosuje się wtedy, gdy technologia produktu przewiduje mocniejsze rozjaśnienie (np. serie rozjaśniające) lub określony efekt na włosach naturalnych. Nie jest to wybór "zawsze najlepszy" – ważne są wskazania producenta, kondycja włosa i planowany poziom docelowy.
Korektor (miks-ton) to skoncentrowany pigment używany do wzmocnienia lub neutralizacji odcienia (np. zbyt ciepłych refleksów). Dodaje się go w małych ilościach i zgodnie z recepturą marki. W wielu standardowych mieszankach farby rozjaśniającej korektor nie jest potrzebny, jeśli instrukcja tego nie wymaga.
Najczęściej pojawia się mylenie proporcji (np. 1:1 zamiast 1:2), dobieranie stężenia "na logikę" zamiast z instrukcji, mieszanie jednostek g i ml oraz dobieranie zbyt mocnego oksydantu, bo "szybciej rozjaśni". Na egzaminie liczy się zgodność z podaną technologią produktu.
Ćwicz czytanie instrukcji i kart technicznych oraz zapisuj schemat: poziom wyjściowy → kolor docelowy → produkt → proporcja → oksydant. Trenuj odmierzanie na wadze i sprawdzaj spójność jednostek. Dobrą praktyką jest robienie krótkich notatek z typowych proporcji dla produktów używanych w pracowni.
info

Około 37% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "W mieszankach farb rozjaśniających kluczowe są proporcje farba:aktywator wskazane w instrukcji oraz dobór stężenia oksydantu do planowanego poziomu rozjaśnienia."

Materiały:

  • Podręczniki do kolorymetrii fryzjerskiej omawiające poziomy kolorów i refleksy
  • Instrukcje/techniczne karty produktów (farby rozjaśniające i oksydanty) używanych w pracowni
  • Materiały szkoleniowe producentów farb dotyczące serii rozjaśniających (high lift)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego