Profilaktyka odleżyn polega przede wszystkim na zmniejszeniu długotrwałego ucisku na wyniosłości kostne oraz ograniczeniu tarcia i sił ścinających. Okolica krzyżowa, guzy kulszowe i pięty należą do miejsc szczególnie narażonych, gdy podopieczny długo leży lub siedzi w jednej pozycji.
Ułożenie na boku z uniesionym wezgłowiem na wysokość 30° (w praktyce często rozumiane jako ułożenie z niewielkim odchyleniem/pochyleniem) pomaga przenieść nacisk z okolicy krzyżowej na większą powierzchnię ciała. Jednocześnie umiarkowane uniesienie wezgłowia ogranicza zsuwanie się ciała w dół łóżka, a więc zmniejsza ryzyko uszkodzeń skóry wynikających z "przesuwania" tkanek (siły ścinające).
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej korzystne w profilaktyce odleżyn:
- Pozycja na brzuchu z dużym uniesieniem (50°) nie jest standardowym ułożeniem profilaktycznym dla większości osób starszych. Może być trudna do tolerowania, utrudnia obserwację, pielęgnację i wiąże się z ryzykiem dyskomfortu lub przeciążeń w innych punktach nacisku.
- Pozycja na boku z uniesieniem 50° zwiększa prawdopodobieństwo zsuwania się, a tym samym tarcia i ścinania, co jest niekorzystne dla skóry.
- Leżenie na plecach z uniesieniem 70° sprzyja bardzo dużym siłom ścinającym i długiemu uciskowi w okolicy krzyżowej oraz na piętach (bez dodatkowego odciążenia), dlatego nie jest najlepszym wyborem jako metoda zmniejszania nacisku na te obszary.
W praktyce opiekun powinien łączyć pozycjonowanie z innymi działaniami: regularną zmianą ułożenia, kontrolą skóry, utrzymaniem suchości i czystości, odciążaniem pięt (np. podkładki/wałki zgodnie z zaleceniami personelu) oraz zgłaszaniem niepokojących zaczerwienień pielęgniarce.
