Korekta kolorów w kosmetyce opiera się na zasadzie koła barw i relacji kolorów komplementarnych (dopełniających). Kolory leżące naprzeciw siebie na kole barw wzajemnie się neutralizują, dzięki czemu można optycznie wyrównać koloryt skóry przed nałożeniem podkładu.
Żółty odcień cery neutralizuje fiolet, ponieważ para dopełniająca to żółty–fioletowy. Dlatego właściwym wyborem jest korektor w kolorze fioletowym (często spotykany jako lawendowy lub purpurowy). W praktyce nakłada się go punktowo na obszary z żółtym podtonem i delikatnie wtłacza (np. gąbką), a następnie przykrywa podkładem, aby uzyskać naturalny efekt.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Zielony – to klasyczny korektor na czerwień (zaczerwienienia, "pajączki" naczyniowe). Na żółć nie jest kolorem dopełniającym, więc nie da oczekiwanej neutralizacji.
- Biały – służy głównie do rozjaśniania i rozświetlania; może zwiększyć kontrast, ale nie koryguje selektywnie żółtego zabarwienia.
- Pomarańczowy – neutralizuje odcienie niebieskie i niebiesko‑fioletowe (np. zasinienia pod oczami). Na żółty podton nie jest właściwą parą komplementarną.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać trzy podstawowe pary korekcji: żółty–fioletowy, czerwony–zielony, niebieski–pomarańczowy. Unika się też nakładania zbyt grubej warstwy korektora, bo daje nienaturalny, "maskowy" efekt.
