Zmiana struktury gruboziarnistej na drobnoziarnistą wymaga takiego procesu, który przebuduje mikrostrukturę i ograniczy wzrost ziarna, a następnie zapewni warunki do uzyskania bardziej jednorodnej, drobniejszej struktury.
Wyżarzanie normalizujące jest klasyczną obróbką cieplną stali stosowaną m.in. po odlewie, kuciu lub walcowaniu, gdy występuje niejednorodność i zbyt grube ziarno. W praktyce obejmuje nagrzanie do temperatury, w której powstaje austenit, odpowiednie wygrzanie, a następnie chłodzenie na spokojnym powietrzu. Taki przebieg sprzyja uzyskaniu drobniejszej i bardziej wyrównanej struktury w porównaniu z wolnym chłodzeniem w piecu.
Odpowiedź "ulepszanie cieplne" (hartowanie i odpuszczanie jako zestaw) jest nastawiona głównie na uzyskanie wysokiej wytrzymałości i odpowiedniej ciągliwości/twardości, a nie na samo rozdrobnienie ziarna jako podstawowy cel procesu. Może poprawiać własności, ale nie jest typową odpowiedzią na problem gruboziarnistości w sensie technologicznym tego pytania.
"Wyżarzanie rekrystalizujące" dotyczy przede wszystkim materiału po dużym odkształceniu na zimno (odtworzenie struktury przez rekrystalizację, spadek umocnienia odkształceniowego). Nie jest to standardowa metoda opisywana jako zabieg do zamiany gruboziarnistej struktury po przegrzaniu/obróbce na gorąco na drobnoziarnistą w ujęciu ogólnym.
"Hartowanie z odpuszczaniem" zmienia strukturę przez przemiany związane z hartowaniem i późniejszym odpuszczaniem, ale w typowym ujęciu egzaminacyjnym nie jest wskazywane jako podstawowy zabieg do rozdrobnienia ziarna (cel to raczej dobór twardości i wytrzymałości).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się rozdrobnienie ziarna i ujednorodnienie struktury stali, najczęściej właściwą odpowiedzią jest normalizowanie.
