Wzrost masy i siły mięśni jest przede wszystkim skutkiem adaptacji do obciążeń mechanicznych, czyli treningu oporowego. W praktyce oznacza to bodziec w postaci pracy mięśni przeciw oporowi, następnie mikrouszkodzenia i przebudowę włókien (hipertrofię) oraz adaptacje układu nerwowego, które poprawiają generowanie siły.
Masaż jest natomiast zabiegiem wspomagającym: może poprawiać ukrwienie i odpływ żylny/limfatyczny, zmniejszać subiektywne odczucie napięcia, wspierać relaks i regenerację po wysiłku. Z tego powodu bywa stosowany w kosmetyce (np. przy modelowaniu sylwetki jako element poprawy krążenia i pracy na tkankach powierzchownych) oraz w sporcie (jako wsparcie regeneracji), ale nie zastępuje bodźca treningowego potrzebnego do rozwoju mięśni.
Odpowiedź "izometryczny" jest problematyczna językowo, ponieważ termin "izometryczny" jest powszechnie używany w odniesieniu do ćwiczeń (napięcie bez zmiany długości mięśnia), a w typowych klasyfikacjach masażu częściej spotyka się nazwy takie jak masaż klasyczny, sportowy czy pneumatyczny (uciskowy). To może prowadzić do mylenia pojęć i wybierania odpowiedzi na podstawie skojarzeń zamiast wiedzy o efektach zabiegów.
Pozostałe propozycje również nie wskazują na bezpośrednie budowanie masy mięśniowej: "klasyczny" kojarzy się z poprawą elastyczności tkanek i relaksacją, "pneumatyczny" z drenażem/uciskiem wspierającym krążenie, a "profilaktyczny" jest określeniem ogólnym celu, nie mechanizmu zwiększania masy i siły mięśni. Na egzaminie warto odróżniać: masaż = wsparcie funkcji tkanek i regeneracji, trening oporowy = bodziec rozwojowy dla mięśni.
