Klasyfikacja zapasów opiera się na tym, czy dany materiał jest potrzebny do aktualnej produkcji oraz w jakiej ilości występuje w magazynie.
Zapas bieżący obejmuje surowce i materiały wykorzystywane teraz, zgodnie z aktualnym asortymentem. W opisie produkowane są ciasta drożdżowe z dodatkami: śliwką, budyniem i kruszonką. Materiały takie jak mąka, cukier czy masło pasują do tej produkcji (zarówno do ciasta drożdżowego, jak i kruszonki).
Zapas zbędny to materiały, które po zmianie asortymentu lub technologii przestały być potrzebne. W zadaniu wprost wskazano zmianę asortymentu, a następnie podano, że mak i sezam stanowią zapas. Ponieważ mak i sezam nie wynikają z bieżącej listy wyrobów (ciasta ze śliwką, budyniem i kruszonką), należy je traktować jako zapas zbędny.
Zapas sezonowy dotyczy materiałów gromadzonych z myślą o okresowym wykorzystaniu (np. w określonej porze roku). W treści nie ma przesłanek o sezonowości tych surowców w tej cukierni, więc ta kategoria nie pasuje.
Zapas nadmierny oznacza, że materiał jest potrzebny, ale zgromadzono go w zbyt dużej ilości w stosunku do zapotrzebowania. Tu problemem nie jest wielkość zapasu maku i sezamu, tylko brak ich zastosowania w aktualnym asortymencie, więc nie jest to zapas nadmierny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się informacja o zmianie asortymentu, najpierw oceń, które surowce są jeszcze używane. Dopiero potem rozważ, czy ich ilość jest właściwa (nadmierny) lub czy wynikają z sezonowości (sezonowy).
