Naczynie wzbiorcze przeponowe ma dwie przestrzenie oddzielone membraną: wodną (połączoną z instalacją) i gazową (zawór jak w kole samochodowym). Ciśnienie wstępne to ciśnienie gazu po stronie gazowej, mierzone przy odłączonym naczyniu i bez ciśnienia po stronie wodnej.
Podczas konserwacji odłącza się naczynie od instalacji, aby pomiar nie był "fałszowany" przez ciśnienie wody w układzie. Nastawa ciśnienia wstępnego ma zapewnić, że przy napełnianiu instalacji membrana ustawi się w prawidłowym położeniu i naczynie będzie mogło przejmować przyrost objętości (a więc i ciśnienia) podczas nagrzewania.
Z tego powodu przyjmuje się zasadę, że ciśnienie wstępne powinno być nieco niższe od ciśnienia napełnienia instalacji. Odpowiedź "0,3 bar" odpowiada typowej rekomendowanej różnicy stosowanej jako prosta reguła serwisowa, aby naczynie zaczęło pracować we właściwym zakresie już od początku wzrostu ciśnienia.
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe w tym ujęciu? Różnice 0,6 bar, 0,7 bar i 1,0 bar oznaczają zbyt duży "odstęp" między ciśnieniem napełnienia a ciśnieniem wstępnym. To może powodować, że naczynie będzie później włączało się do pracy (mniejsza efektywna pojemność w typowym zakresie), a instalacja łatwiej będzie osiągała wyższe ciśnienia przy nagrzewaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że kontrola ciśnienia wstępnego zawsze wymaga odcięcia/odłączenia naczynia i rozładowania strony wodnej. Dopiero wtedy wynik pomiaru odpowiada rzeczywistemu ciśnieniu gazu.
