KWALIFIKACJA SPO1 - CZERWIEC 2016

Podczas prowadzenia osoby niewidomej celem asystenta jest jednocześnie bezpieczeństwo i maksymalna możliwa samodzielność podopiecznego. Dlatego stosuje się technikę "human guide/sighted guide", w której to osoba niewidoma trzyma asystenta, a nie odwrotnie.

Poprawne postępowanie obejmuje trzy elementy:

• Pozycja pół kroku przed podopiecznym – asystent idzie minimalnie z przodu, dzięki czemu jego ciało "wyznacza tor" i wcześniej reaguje na przeszkody. Osoba prowadzona wyczuwa ruchy asystenta i ma czas na dostosowanie kroku.
• Podanie własnego ramienia – podopieczny chwyta ramię/okolice łokcia asystenta. Taki chwyt jest stabilny, przewidywalny i pozwala prowadzonej osobie utrzymać równowagę oraz kontrolować dystans.
• Uprzedzanie o przeszkodach – krótkie, rzeczowe komunikaty o tym, co wpływa na bezpieczeństwo: krawężnik, schody w górę/w dół, zwężenie, drzwi, zmiana nawierzchni, zatrzymanie. Informacje powinny być adekwatne, podane z wyprzedzeniem i spokojnym tonem.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

• Trzymanie podopiecznego za ramię może ograniczać jego poczucie kontroli i utrudniać naturalny chód. Zwiększa też ryzyko szarpnięcia lub utraty równowagi przy nagłej zmianie tempa.
• Chodzenie za podopiecznym utrudnia przewodzenie i sygnalizowanie zmian kierunku, bo asystent reaguje później na przeszkody i nie "prowadzi" toru ruchu.
• Głośne opowiadanie, co dzieje się dookoła nie jest kluczowym elementem techniki prowadzenia. Nadmiar bodźców słownych może rozpraszać; ważniejsze są komunikaty związane z bezpieczeństwem i orientacją w najbliższym otoczeniu.

W praktyce warto pamiętać: stabilne tempo, jasne zapowiedzi i umożliwienie podopiecznemu trzymania ramienia asystenta to fundament bezpiecznego spaceru.