KWALIFIKACJA SPO3 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 18.
W czasie wykonywania resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osób dorosłych opiekun powinien uciskać klatkę piersiową na głębokość
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W RKO u dorosłych kluczowa jest jakość ucisków: właściwe ułożenie rąk na mostku, stabilna pozycja i ucisk na odpowiednią głębokość, aby skutecznie wytworzyć przepływ krwi.
Wartość "5 centymetrów" odpowiada typowo przyjmowanej głębokości ucisków w praktyce szkoleniowej dla dorosłych.

Pełne wyjaśnienie:

Podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej u osoby dorosłej celem ucisków klatki piersiowej jest zastąpienie pracy serca w takim stopniu, aby utrzymać minimalny przepływ krwi do mózgu i innych narządów. Dlatego kluczowe są parametry jakościowe ucisków: odpowiednia głębokość, właściwe miejsce ucisku (środek klatki piersiowej na mostku), pełny powrót klatki piersiowej po każdym uciśnięciu oraz możliwie krótkie przerwy.

Odpowiedź "5 centymetrów" odnosi się do typowo nauczanej i egzaminowanej wartości głębokości ucisków dla dorosłych. W praktyce szkoleniowej często podaje się ją jako wartość orientacyjną/minimalną, która ma pomóc uniknąć zbyt płytkich ucisków, bo to one najczęściej obniżają skuteczność RKO.

Odpowiedzi "3 centymetrów" i "2 centymetrów" są błędne, ponieważ tak mała głębokość ucisków zwykle nie zapewnia efektywnego wytwarzania przepływu krwi. Taki wybór bywa skutkiem obawy przed urazem klatki piersiowej, ale w zatrzymaniu krążenia priorytetem jest skuteczna resuscytacja.

Odpowiedź "7 centymetrów" także nie jest właściwa jako standard egzaminacyjny: sugeruje uciski zbyt głębokie, co zwiększa ryzyko urazów i nie odpowiada typowym zaleceniom podawanym w materiałach szkoleniowych. Warto pamiętać, że w realnych działaniach liczy się utrzymanie dobrej techniki, kontrola zmęczenia (zamiana osoby uciskającej) oraz jak najszybsze wezwanie pomocy i użycie AED, jeśli jest dostępne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
W szkoleniach i testach dla dorosłych przyjmuje się, że uciski powinny być wyraźnie głębokie, a typowo wskazywana wartość to około 5 cm (często podawana jako minimum/poziom orientacyjny). Najważniejsze jest, aby uciski nie były płytkie i aby klatka piersiowa wracała do pozycji wyjściowej.
Zbyt płytkie uciski nie wytwarzają odpowiedniego ciśnienia w klatce piersiowej, więc przepływ krwi do mózgu i serca jest za mały. To obniża szanse na przeżycie. Częstą przyczyną jest strach przed urazem lub szybkie zmęczenie – dlatego warto pilnować techniki i robić zmiany osoby uciskającej.
Do najczęstszych błędów należą: zbyt płytkie uciski, brak pełnego odpuszczenia klatki piersiowej po uciśnięciu, uciskanie w złym miejscu (nie na mostku), zbyt długie przerwy oraz wykonywanie ucisków "z rąk", zamiast użycia ciężaru ciała. Każdy z tych błędów pogarsza jakość RKO.
Standardowo układa się nasadę jednej dłoni na środku klatki piersiowej (na mostku), drugą dłoń na pierwszej, palce splecione lub uniesione tak, by nie naciskać na żebra. Ramiona powinny być wyprostowane, a nacisk prowadzony pionowo w dół ciężarem ciała. To pomaga uzyskać właściwą głębokość ucisków.
Pomoc należy wezwać jak najszybciej po rozpoznaniu braku prawidłowego oddechu lub podejrzeniu zatrzymania krążenia. Jeśli jesteś sam/sama, zadzwoń pod numer alarmowy możliwie szybko (np. na głośnomówiącym) i rozpocznij uciski. W opiece nad seniorem liczy się szybkie uruchomienie całego łańcucha przeżycia.
Urazy żeber mogą się zdarzyć, zwłaszcza u osób starszych, ale nie powinny powstrzymywać przed kontynuowaniem ucisków, jeśli istnieje podejrzenie zatrzymania krążenia. Priorytetem jest podtrzymanie krążenia. Skup się na prawidłowej technice, minimalizuj przerwy i czekaj na przyjazd zespołu ratownictwa.
W praktyce bez sprzętu trudno zmierzyć głębokość "w centymetrach", dlatego zwracaj uwagę na stabilną pozycję, wyprostowane ręce, pionowy nacisk i wyraźne uginanie się klatki piersiowej. Jeśli szybko się męczysz, a uciski stają się płytkie, poproś o zmianę lub zmień osobę uciskającą, jeśli jest taka możliwość.
Oprócz głębokości ważne jest tempo ucisków – powinno być rytmiczne i na tyle szybkie, aby podtrzymywać krążenie, ale bez "szarpania". W nauczaniu często wykorzystuje się prostą metodę: liczyć równo w stałym rytmie i dbać o minimalne przerwy. Tempo i głębokość muszą iść w parze, aby RKO była skuteczna.
Tak, jeśli w miejscu opieki AED jest dostępny, umiejętność jego użycia jest bardzo cenna. AED prowadzi użytkownika komunikatami głosowymi i pomaga bezpiecznie wykonać defibrylację, gdy jest wskazana. Opiekun powinien wiedzieć, gdzie AED się znajduje, jak przykleić elektrody i jak koordynować to z uciskami.
Najlepiej uczyć się na schematach postępowania (sprawdzenie reakcji, ocena oddechu, wezwanie pomocy, uciski) oraz na liczbach, które najczęściej pojawiają się w testach (parametry ucisków). Dobrze jest też ćwiczyć na fantomie, bo pamięć ruchowa pomaga uniknąć błędów wynikających ze stresu podczas egzaminu i w realnej sytuacji.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 66% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • European Resuscitation Council Guidelines 2021: Adult basic life support (BLS), sekcja dotycząca chest compressions (głębokość uciśnięć), 2021
  • American Heart Association (AHA): 2020 Guidelines for CPR and ECC, Adult BLS – Chest Compression Depth, 2020
  • International Liaison Committee on Resuscitation (ILCOR): Consensus on Science with Treatment Recommendations (CoSTR) – Basic Life Support, rekomendacje dot. jakości uciśnięć, 2020

Materiały:

  • Wytyczne European Resuscitation Council (ERC) dotyczące BLS u dorosłych (aktualna edycja)
  • Materiały szkoleniowe z pierwszej pomocy dla opiekunów (BLS/AED) z ćwiczeniami na fantomie
  • Kursy e-learningowe i checklisty "nagłe zatrzymanie krążenia – krok po kroku"

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego