Dezynfekcja ma na celu zmniejszenie liczby drobnoustrojów do poziomu bezpiecznego (w zależności od celu i procedury), zwykle bez gwarancji zniszczenia wszystkich form przetrwalnikowych. Kluczowy jest podział na dezynfekcję chemiczną i dezynfekcję fizyczną.
Odpowiedź "alkohol." jest poprawna, ponieważ alkohole (np. etanol, izopropanol w odpowiednich stężeniach) to klasyczne środki chemiczne używane do dezynfekcji i antyseptyki. Działają głównie przez denaturację białek i uszkodzenie błon komórkowych, dlatego są stosowane m.in. do szybkiej dezynfekcji skóry, rąk oraz wybranych powierzchni zgodnie z procedurami placówki.
Pozostałe propozycje to metody fizyczne:
- "mrożenie." – niska temperatura może hamować wzrost drobnoustrojów, ale nie jest typową metodą dezynfekcji chemicznej; w praktyce częściej służy do przechowywania materiałów niż do odkażania.
- "promienie UV." – promieniowanie UV jest czynnikiem fizycznym. Może inaktywować drobnoustroje (np. poprzez uszkadzanie materiału genetycznego), ale nie jest "chemiczne", bo nie polega na działaniu substancji.
- "wysoką temperaturę." – to również czynnik fizyczny. Ogrzewanie (np. wyparzanie, para wodna) bywa używane w dekontaminacji, a w wyższych parametrach prowadzi do sterylizacji, jednak nadal jest to metoda fizyczna.
W praktyce weterynaryjnej ważne jest, by nie mylić rodzaju metody z jej skutecznością: to, że UV lub wysoka temperatura "odkażają", nie zmienia faktu, że nie są środkami chemicznymi. Na egzaminie warto zapamiętać: chemiczna = preparat/roztwór, fizyczna = temperatura, promieniowanie, filtracja itp.
