KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 7.
W dniu 1 lutego 2019 roku przedsiębiorstwo zaciągnęło pożyczkę na okres trzech miesięcy, którą spłaciło w terminie. Do kiedy, zgodnie z ustawą o rachunkowości, przedsiębiorstwo ma obowiązek przechowywać dokumenty księgowe dotyczące zaciągniętej pożyczki?
Ilustracja przedstawia wyciąg z Ustawy o rachunkowości, konkretnie artykuł 74, punkt 2.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokumenty księgowe dotyczące pożyczki przechowuje się przez wymagany okres liczony w pełnych latach od końca roku, którego dotyczą. Skoro pożyczka została zaciągnięta w 2019 r., okres liczy się od końca 2019 r., więc obowiązek przechowywania upływa z końcem 2024 r.

Pełne wyjaśnienie:

W rachunkowości istotne jest nie tylko prawidłowe ujęcie operacji (np. zaciągnięcia i spłaty pożyczki), ale także właściwe przechowywanie dokumentacji potwierdzającej te zdarzenia. Dokumenty związane z pożyczką (np. umowa, potwierdzenia wpływu środków, dowody spłaty, noty odsetkowe) są elementem dokumentacji księgowej i podlegają obowiązkowi archiwizacji.

Kluczowa jest reguła liczenia terminu: okres przechowywania nie jest liczony "od dnia zaciągnięcia" (1 lutego), lecz standardowo od końca roku, którego dotyczą dane dowody. Dlatego, jeżeli zdarzenie miało miejsce w 2019 r., punktem odniesienia jest koniec 2019 r. Następnie stosuje się właściwy minimalny okres przechowywania dla tej kategorii dokumentów, co prowadzi do daty końcowej 31 grudnia 2024 r.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Do 31 grudnia 2023 roku." – skraca wymagany okres o jeden pełny rok, co jest typowym skutkiem pomylenia sposobu liczenia (np. od daty zdarzenia lub "4 lata" zamiast właściwego okresu).
  • "Do 30 kwietnia 2023 roku." – ta data sugeruje skojarzenie z innymi terminami rozliczeniowymi (np. okresy sprawozdawcze/podatkowe), ale nie wynika z zasad przechowywania dokumentacji księgowej.
  • "Do 30 kwietnia 2024 roku." – podobnie, wprowadza nielogiczny dzień i miesiąc, mimo że okres przechowywania jest odnoszony do końca roku (31 grudnia).

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o archiwizacji zawsze najpierw ustal rok, którego dotyczy dokument, potem przyjmij koniec tego roku jako moment startu liczenia i dopiero dodaj wymagany okres przechowywania.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej liczy się go od końca roku, którego dotyczą dowody księgowe, a nie od dnia zawarcia umowy czy zapłaty. Dlatego najpierw ustalasz rok zdarzenia (np. 2019), przyjmujesz 31 grudnia tego roku jako punkt startu i dopiero potem odliczasz wymagane lata.
W archiwizacji dokumentacji rachunkowej typowo stosuje się zasadę "do końca roku", więc datą graniczną jest 31 grudnia. Daty typu 30 kwietnia kojarzą się z innymi obowiązkami (np. rozliczeniowymi), ale nie są typowym sposobem wyznaczania końca okresu przechowywania dowodów księgowych.
To m.in. umowa pożyczki, harmonogram spłat, potwierdzenia wpływu środków, dowody spłaty rat i odsetek, wyciągi bankowe oraz inne dowody stanowiące podstawę zapisów w księgach. W praktyce przechowuje się komplet dokumentów pozwalających odtworzyć przebieg zdarzenia gospodarczego.
Nie. Fakt, że pożyczka została spłacona terminowo, nie skraca obowiązku archiwizacji. Okres przechowywania wynika z zasad dotyczących dokumentacji księgowej i liczy się według reguły odnoszącej się do roku, którego dokumenty dotyczą, a nie od długości samej umowy.
Najczęściej myli się moment startu liczenia (data zdarzenia vs koniec roku), przenosi terminy z innych obszarów (np. podatki), albo wybiera "ładnie brzmiącą" datę z konkretnym dniem i miesiącem. Pomaga schemat: rok zdarzenia → 31 grudnia → dodaj wymagane lata.
Nie zawsze. Różne elementy dokumentacji (np. dowody księgowe, księgi rachunkowe, sprawozdania) mogą mieć różne minimalne okresy przechowywania. W zadaniach egzaminacyjnych trzeba rozpoznać, o jaką kategorię dokumentów chodzi, i dopasować właściwą regułę.
Kluczowe jest zapewnienie, aby dokument był dostępny przez cały wymagany okres: czytelny, kompletny i możliwy do odtworzenia. W praktyce oznacza to odpowiednie repozytorium, kopie zapasowe i kontrolę dostępu. Forma (papier/elektroniczna) nie powinna utrudniać kontroli i weryfikacji zapisów.
To dwa różne zagadnienia. Przechowywanie dokumentów dotyczy obowiązków dokumentacyjnych w rachunkowości, natomiast przedawnienie roszczeń wynika z innych przepisów i dotyczy możliwości dochodzenia roszczeń. Na egzaminie nie należy automatycznie przenosić terminów z jednego obszaru na drugi.
Co do zasady dopiero po upływie wymaganego okresu przechowywania, liczonego zgodnie z właściwą regułą (zwykle od końca roku). W praktyce stosuje się procedury brakowania i weryfikuje, czy nie ma innych powodów do dalszego przechowywania (np. toczących się kontroli).
Ucz się schematem: jaki dokument? (dowód, księgi, sprawozdanie) → jaki rok?od kiedy liczyć? (często od końca roku) → ile lat?. Rozwiązuj zadania z datami, bo egzamin często sprawdza właśnie poprawne liczenie okresów i dobór właściwej daty granicznej.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 48% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Dokumenty księgowe dotyczące pożyczki przechowuje się przez wymagany okres liczony w pełnych latach od końca roku, którego dotyczą."

Materiały:

  • Podręcznik do rachunkowości finansowej (działy: dokumentacja księgowa, archiwizacja)
  • Materiały szkolne/ćwiczenia z kwalifikacji EKA.7 dotyczące dowodów księgowych
  • Komentarze i opracowania dydaktyczne omawiające zasady przechowywania dokumentów (w zakresie niezbędnym do egzaminu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego