W instalacjach z PLC przewody zasilające (np. 230/400 V AC, zasilanie napędów) są istotnym źródłem zakłóceń elektromagnetycznych. Gdy przewody komunikacyjne (sygnałowe) biegną równolegle i blisko przewodów zasilających, rośnie sprzężenie indukcyjne i pojemnościowe. Skutkiem mogą być błędy ramek, utrata pakietów, chwilowe zaniki łączności lub niestabilna praca sieci.
Dlatego poprawna praktyka okablowania (EMC) obejmuje:
- separację tras – prowadzenie przewodów komunikacyjnych osobno od zasilających (często przyjmuje się minimum 10 cm i osobne korytka),
- krzyżowanie pod kątem 90° – jeśli przecięcie jest konieczne, to krótkie i prostopadłe, bo minimalizuje czas i powierzchnię "wspólnego biegu" przewodów.
Odpowiedź o prowadzeniu przewodów równolegle do zasilających jest błędna, bo zwiększa ryzyko przenoszenia zakłóceń na linię komunikacyjną. Odpowiedź o "wysokiej pojemności wzajemnej żył" również jest nieprawidłowa jako zalecenie – większa pojemność może pogarszać parametry transmisji i podatność na zakłócenia. Odpowiedź o stosowaniu wyłącznie przewodów nieekranowanych jest sprzeczna z praktyką przemysłową, bo w środowisku zakłóceń często stosuje się przewody ekranowane (np. skrętki), a kluczowe pozostaje także prawidłowe prowadzenie i separacja.
W praktyce serwisowej, gdy pojawiają się losowe błędy komunikacji, jednym z pierwszych kroków jest sprawdzenie tras kablowych: czy przewody komunikacyjne nie biegną razem z zasilaniem oraz czy przecięcia wykonano pod kątem prostym.
