Trwałość łączeniowa (elektryczna) przekaźnika to liczba poprawnych cykli załączeń/wyłączeń, jaką mogą wykonać styki przy określonych warunkach obciążenia. W dokumentacji (DTR/datasheet) producenci podają ją zwykle jako wykres lub tabelę zależności liczby łączeń od prądu obciążenia.
W tym typie charakterystyk kluczowe jest poprawne odczytanie punktu pracy: wybiera się na osi prądu wartość około 3 A i sprawdza odpowiadającą jej wartość na osi liczby łączeń. Z podanej charakterystyki wynika, że dla ok. 3 A liczba łączeń jest na poziomie około 200 000, więc to stwierdzenie jest zgodne z dokumentacją.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- Teza, że "im większy prąd, tym większa liczba łączeń", jest niezgodna z praktyką eksploatacyjną styków: wzrost prądu zwykle zwiększa energię wydzielaną na styku i sprzyja powstawaniu łuku, co przyspiesza zużycie i zmniejsza trwałość elektryczną.
- Stwierdzenie o "wykładniczym wzroście" trwałości wraz z prądem jest nielogiczne w kontekście styków łączeniowych i nie wynika z typowego kształtu takich wykresów; zależność jest zwykle malejąca (często nieliniowo), a nie rosnąca.
- Teza, że przy ok. 6 A liczba łączeń jest "bliska 0", jest zbyt skrajna: nawet gdy trwałość znacząco spada przy większym prądzie, dokumentacje zwykle nie sugerują natychmiastowego spadku do zera, tylko konkretną, nadal dodatnią liczbę cykli w danym zakresie obciążeń (dokładna wartość zależy od wykresu).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy odczytujesz właściwą oś (czasem liczba łączeń jest w skali logarytmicznej) oraz czy prąd dotyczy AC/DC i jakiej kategorii obciążenia, bo to silnie wpływa na trwałość.
