W pytaniu kluczowe jest rozpoznanie, że nie wykonuje się obliczeń, tylko odczytuje wartość z dokumentacji techniczno‑ruchowej (DTR) producenta. DTR często zawiera wykres zależności trwałości łączeniowej (liczby łączeń) N od prądu obciążenia/prądu łączeniowego I dla styków przekaźnika.
Jak rozumieć wielkości?
- I = 3 A – prąd łączeniowy, dla którego szukamy punktu na osi prądu.
- N – liczba łączeń (cykli), czyli ile razy styki mogą przełączyć obciążenie, zanim osiągną graniczny stan zużycia określony przez producenta.
Dlaczego poprawna jest wartość 2·105?
Odpowiedź odpowiada odczytowi punktu na krzywej trwałości dla I = 3 A. W praktyce takie wykresy bywają w skali logarytmicznej, dlatego ważne jest uważne sprawdzenie podziałki osi N (np. 105, 106) oraz tego, czy wykres dotyczy trwałości elektrycznej, a nie mechanicznej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1·105 – typowy błąd zaniżenia wartości przez odczyt z sąsiedniej podziałki lub przyjęcie, że wzrost prądu zawsze "mocno" zmniejsza trwałość bez sprawdzenia punktu.
- 1·106 – błąd rzędu wielkości (pomylenie 105 z 106) lub odczyt z innej krzywej (np. innego rodzaju obciążenia).
- 2·106 – podobnie jak wyżej, to zwykle wynik błędnego odczytu skali albo przyjęcia charakterystyki z innego warunku pracy (np. mniejszy prąd, inny typ obciążenia).
Wskazówka egzaminacyjna: przed zaznaczeniem odpowiedzi sprawdź opis wykresu: rodzaj obciążenia (AC/DC, ewentualne kategorie), napięcie, oraz czy N dotyczy trwałości elektrycznej styków. Te szczegóły w praktyce decydują, która krzywa i która skala są właściwe.
