KWALIFIKACJA PGF5 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 14.
W drukarkach termosublimacyjnych do drukowania fotografii powszechnie stosuje się taśmę zawierającą barwnik
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W typowym druku termosublimacyjnym fotografii barwniki są nanoszone kolejno jako składowe barwne: żółta, magenta i cyjan.
Dlatego taśma barwna jest kojarzona z zestawem trzech kolorów barwnika, które po nałożeniu tworzą pełnokolorowy obraz.

Pełne wyjaśnienie:

W drukarkach termosublimacyjnych do fotografii obraz powstaje przez kolejne nanoszenie barwnika na papier w kilku przejściach. Najczęściej są to trzy składowe barwne, które odpowiadają modelowi subtraktywnemu używanemu w druku: żółć, magenta i cyjan. To właśnie te trzy warstwy barwnika pozwalają zbudować pełnokolorową fotografię.

Odpowiedź "w trzech kolorach" pasuje do typowej konstrukcji taśmy barwnej stosowanej w drukarkach termosublimacyjnych do zdjęć. W praktyce użytkownik spotyka taśmy, w których barwnik jest podzielony na kolejne panele kolorów nanoszone w osobnych etapach druku.

Dlaczego pozostałe warianty są niepoprawne w tym ujęciu?

  • "w dwóch kolorach" nie pozwala standardowo odtworzyć pełnej gamy barw fotografii; brak jednej składowej powoduje istotne zubożenie kolorystyki i problemy z odwzorowaniem neutralnych szarości.
  • "w jednym kolorze" odpowiadałoby raczej drukowi monochromatycznemu (jednobarwnemu), a nie typowemu wydrukowi fotografii w kolorze.
  • "w czterech kolorach" bywa intuicyjnie kojarzone z poligrafią (CMYK), jednak w druku termosublimacyjnym fotografii kluczowe są trzy barwniki. Uczniowie często przenoszą nawyki z druku czterobarwnego na inną technologię, co prowadzi do błędu.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się druk termosublimacyjny fotografii, myśl o sekwencyjnym nakładaniu składowych barwnych (żółć–magenta–cyjan), a nie o klasycznym arkuszowym CMYK z poligrafii offsetowej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Druk termosublimacyjny (dye-sub) to technologia, w której barwnik z taśmy pod wpływem temperatury przechodzi do warstwy odbiorczej papieru. Obraz powstaje zwykle w kilku przejściach, nakładając kolejne składowe barwne, co daje płynne przejścia tonalne typowe dla zdjęć.
Najczęściej spotkasz trzy składowe barwne: żółć, magenta i cyjan. Są nanoszone kolejno, aby zbudować pełnokolorową fotografię. W zależności od modelu taśma może mieć też dodatkowy panel/warstwę ochronną, ale składowe barwne pozostają trzy.
"Cztery kolory" kojarzą się z poligrafią arkuszową (CMYK), ale pytanie dotyczy drukarki termosublimacyjnej do zdjęć. W tej technologii standardowo buduje się kolor z trzech barwników: żółtego, magenty i cyjanu, nanoszonych sekwencyjnie na papier.
Nie. W atramentowym (inkjet) tusz jest rozpylany/kroplowany na podłoże, a w termosublimacyjnym barwnik jest przenoszony z taśmy pod wpływem temperatury. Różnią się też materiały eksploatacyjne: inkjet używa kartridży/tuszu, a dye-sub używa taśmy i zwykle dedykowanego papieru.
Typowe objawy to przekłamane kolory, brak jednej składowej (np. dominanta barwna), nierówne nasycenie albo komunikaty o błędnym medium. W praktyce trzeba dopasować taśmę do konkretnego modelu urządzenia i zestawu papieru, bo producenci często wymagają kompletu "media set".
Taśmę stosuje się w drukarkach termosublimacyjnych, szczególnie tam, gdzie liczy się powtarzalność odbitek, przewidywalny koszt na zdjęcie i szybkość pracy (np. kioski fotograficzne, eventy). Tusz częściej spotkasz w drukarkach atramentowych do foto, także wielkoformatowych.
Najczęstszy błąd to automatyczne kojarzenie wszystkiego z CMYK i wybór "czterech kolorów". Drugi błąd to mylenie taśmy barwnej z folią/laminatem ochronnym. Warto zapamiętać: w dye-sub barwniki to zwykle trzy składowe, a ewentualna warstwa ochronna to osobny etap.
Urządzenie drukuje obraz etapami: najpierw jedna składowa barwna na całej powierzchni, potem kolejna i kolejna. Ilość przeniesionego barwnika jest sterowana temperaturą i czasem grzania, co pozwala uzyskać wiele poziomów tonalnych. Dzięki temu zdjęcia mają gładkie przejścia bez rastra jak w klasycznej poligrafii.
W praktyce najczęściej używa się zestawu: taśma (ribbon) + dedykowany papier. W niektórych rozwiązaniach dochodzą elementy ochronne (np. dodatkowa warstwa/panel zabezpieczający), które zwiększają odporność odbitki na zarysowania i wilgoć. Zależność od modelu jest duża, więc kluczowa jest instrukcja producenta.
Ucz się przez porównanie technologii: atrament, laser/elektrofotografia, termosublimacja. Zrób tabelę: nośnik barwnika, materiały eksploatacyjne, typowe zastosowania, typowe błędy jakościowe. Na egzaminie pomaga to szybko rozpoznać, o jakiej technologii mówi pytanie i uniknąć przenoszenia pojęć z offsetu.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • Wikipedia: Dye-sublimation printer — opis technologii i użycia barwników (Y, M, C), https://en.wikipedia.org/wiki/Dye-sublimation_printer - dostęp 2026-03-01
  • DNP Photo Imaging: DS-RX1HS (informacje o materiałach eksploatacyjnych/ribbon), https://dnpphoto.com/en-us/Products/Printers/DS-RX1HS - dostęp 2026-03-01
  • Mitsubishi Electric (archiwalne materiały dot. printerów termosublimacyjnych i mediów) — sekcje o media set/ribbon, https://www.mitsubishielectric.com/ - dostęp 2026-03-01

Materiały:

  • Instrukcje obsługi i karty katalogowe drukarek termosublimacyjnych do fotografii (sekcja: materiały eksploatacyjne)
  • Materiały szkoleniowe producentów dotyczące technologii dye-sub (opis warstw i przebiegu nakładania barwników)
  • Podręczniki z podstaw technologii poligraficznych: rozdziały o metodach druku cyfrowego i odwzorowaniu barw

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego