W klasyfikacji kanałów dystrybucji warto rozróżnić dwa różne kryteria:
- klasyfikację poziomą (szeroki vs wąski) – dotyczy tego, ilu pośredników/punktów sprzedaży działa na tym samym szczeblu,
- klasyfikację pionową (krótki vs długi) – dotyczy tego, ile szczebli ma kanał, czyli ilu kolejnych pośredników występuje między producentem a finalnym nabywcą.
Określenie "na każdym szczeblu występuje duża liczba podmiotów" opisuje właśnie szerokość kanału. Dużo podmiotów na tym samym poziomie (np. wielu hurtowników albo wielu detalistów) oznacza kanał szeroki. Taki układ jest typowy, gdy celem jest wysoka dostępność towaru i dotarcie do wielu miejsc sprzedaży.
Odpowiedź "wąskim" jest błędna, ponieważ kanał wąski oznacza sytuację odwrotną: niewielu pośredników na danym szczeblu (dystrybucja selektywna lub ekskluzywna), a nie dużą ich liczbę.
Odpowiedzi "krótkim" i "długim" odnoszą się do liczby poziomów w kanale (np. producent → detalista → klient to kanał krótszy niż producent → hurtownik → detalista → klient). Sama informacja o tym, że na każdym szczeblu jest dużo podmiotów, nie mówi o liczbie szczebli, więc nie przesądza o "krótkim" ani "długim" kanale.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "duża liczba podmiotów na szczeblu/poziomie", myśl o szeroki/wąski. Jeśli pojawia się "ile pośredników po kolei" lub "ile etapów", myśl o krótki/długi.