W sytuacji, gdy na fakturze sprzedaży wystąpił błąd wpływający na kwoty (np. niezgodność cenowa, a więc zła cena jednostkowa, wartość pozycji, suma netto/brutto lub podatek wynikający z ceny), właściwym dokumentem jest faktura korygująca. Taki dokument sporządza sprzedawca, ponieważ to on jest wystawcą faktury pierwotnej i to on koryguje elementy mające wpływ na rozliczenie wartości transakcji.
Odpowiedź "Fakturę korygującą." jest poprawna, bo właśnie ten dokument służy do formalnego wprowadzenia zmian w fakturze, gdy zmieniają się wartości lub gdy pierwotnie wpisano je błędnie. W praktyce obie strony (sprzedawca i nabywca) potrzebują spójnej dokumentacji: nabywca, aby poprawnie ująć koszt, a sprzedawca, aby poprawnie ująć przychód.
- "Fakturę sprzedaży." nie wybiera się jako "ponownego wystawienia" zamiast korekty, ponieważ korekty wykonuje się dedykowanym dokumentem, a nie dublowaniem dokumentu pierwotnego. Dublowanie mogłoby wprowadzać ryzyko podwójnego ujęcia sprzedaży.
- "Notę korygującą." często myli się z fakturą korygującą, ale jej typowe zastosowanie dotyczy poprawek o ograniczonym zakresie (zwykle danych formalnych/identyfikacyjnych). W przypadku błędu cenowego potrzebna jest korekta wartości, więc nota nie jest właściwym wyborem.
- "Protokół reklamacyjny." może być elementem procesu reklamacji lub uzgodnień handlowych, ale nie zastępuje dokumentu księgowego korygującego fakturę. Jest to raczej dokument opisowy/organizacyjny, a nie instrument korekty rozliczeń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pytania pojawia się błąd w kwotach, cenie, wartości — myśl o fakturze korygującej. Jeśli chodzi o drobne dane formalne — dopiero wtedy rozważaj notę korygującą. W rozliczeniach kampanii reklamowej ma to znaczenie np. przy zakupie mediów, druku lub usług produkcyjnych, gdzie korekty wpływają na budżet i raport kosztów.
