W fotografii portretowej oświetlenie sylwetkowe (często nazywane też konturowym, typu rim light lub hair light) ustawia się tak, aby padało na modela od strony tła lub pod dużym kątem z boku-tyłu. Jego głównym zadaniem jest stworzenie jasnego konturu na krawędziach sylwetki (włosy, ramiona, policzek w półprofilu), co daje efekt separacji postaci od tła.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "uzyskania efektu oddzielenia portretowanej osoby od tła i otoczenia." Taki kontur zwiększa czytelność kształtu i głębię obrazu, szczególnie gdy tło jest ciemne lub ma podobną jasność do ubrania czy skóry.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne cele oświetleniowe:
- "zniwelowania kontrastu oświetlenia pomiędzy postacią i tłem" – to typowa rola światła wypełniającego lub świadomej kontroli kontrastu sceny (np. dodatkowe źródło z przodu, blendy), a nie światła sylwetkowego, które często wręcz wzmacnia wrażenie kontrastu na krawędziach.
- "uzyskania efektu wtopienia portretowanej osoby w otaczające ją tło" – jest przeciwieństwem idei separacji. Światło sylwetkowe ma wydobyć z tła, a nie "zgubić" postać.
- "równomiernego oświetlenia całego planu zdjęciowego" – to cel oświetlenia ogólnego (np. rozproszone światło kluczowe, wiele źródeł, duże modyfikatory), a nie kierunkowego światła konturowego.
W praktyce, aby uzyskać czysty kontur bez zalewania obiektywu flarą, często stosuje się kontrolę światła (np. przesłony/flagowanie, grid/plaster miodu) i dba o to, by źródło nie świeciło bezpośrednio w obiektyw.
