Na mapie stref mrozoodporności Polski strzałka wskazuje obszar oznaczony jako strefa 6a. Taka strefa opisuje typowe minimalne temperatury zimowe (a nie średnie), więc jest kluczowa przy planowaniu uprawy szkółkarskiej i doborze gatunków, które mają bezpiecznie zimować w gruncie.
Odpowiedź "żywotnika zachodniego lub irgi poziomej" jest poprawna, ponieważ oba gatunki są w praktyce ogrodniczej wiązane z dobrą tolerancją mrozu odpowiednią dla strefy 6a. Żywotnik zachodni jest uznawany za roślinę bardzo odporną na niskie temperatury i powszechnie polecaną w chłodniejszych rejonach kraju. Irga pozioma może w surowsze, bezśnieżne zimy ulegać przemarznięciu pędów, ale jednocześnie typowo szybko się regeneruje, co w produkcji szkółkarskiej ma znaczenie (mniejsze ryzyko całkowitej straty roślin).
Pozostałe propozycje są mniej trafne dla typowych warunków strefy 6a:
- "różaneczników" – wiele odmian jest wrażliwych na mróz i wysuszające wiatry; dodatkowo wymagają specyficznych warunków siedliskowych (m.in. kwaśnego podłoża), co zwiększa ryzyko niepowodzeń i koszty produkcji.
- "magnolii" – u wielu odmian problemem bywa nie tylko mróz, ale też późne przymrozki uszkadzające pąki; w strefie 6a często potrzebują cieplejszych, osłoniętych stanowisk.
- "azalii" – mrozoodporność jest silnie zależna od grupy i odmiany; wiele form preferuje cieplejsze warunki lub wymaga zabezpieczeń, więc jako ogólna odpowiedź dla strefy 6a jest mniej pewna niż gatunki typowo odporne.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: strefa mrozoodporności służy do oceny ryzyka zimowych minimów temperatur, a w szkółce najbardziej "bezpieczne" są gatunki stabilnie zimujące i łatwo regenerujące się po ewentualnych uszkodzeniach.
