KWALIFIKACJA SPO4 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 40.
W grupie dzieci w II półroczu trzeciego roku życia można wprowadzić zabawę muzyczno-ruchową z wykorzystaniem utworu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Krakowiaczek jeden" ma wyraźny rytm i taneczny charakter, więc łatwo połączyć go z prostymi krokami, klaskaniem i zmianami kierunku odpowiednimi dla dzieci ok. 2,5–3 lata. Pozostałe propozycje są typowymi rymowankami/wyliczankami (często paluszkowymi), a nie utworami do zabaw taneczno-ruchowych.

Pełne wyjaśnienie:

Zabawa muzyczno-ruchowa w grupie dzieci (ok. 2,5–3 lata) polega na łączeniu słuchania/śpiewu z ruchem całego ciała: marszem, podskokami, klaskaniem, obrotami czy reagowaniem na pauzę i zmianę tempa. Dlatego kluczowe jest, aby utwór miał czytelny puls i charakter sprzyjający rytmicznemu poruszaniu się.

Odpowiedź "Krakowiaczek jeden" pasuje, ponieważ jest kojarzona z formą taneczną i ma wyraźną rytmikę, co ułatwia prowadzenie prostych sekwencji: krok–krok–klaśnięcie, chodzenie w kole, zatrzymanie na sygnał, zmiana kierunku. To wspiera koordynację, naprzemienność ruchów oraz kontrolę hamowania (stop/start).

Pozostałe propozycje są mniej trafne w kontekście "zabawy muzyczno-ruchowej z wykorzystaniem utworu", bo typowo funkcjonują jako rymowanki do krótkich gestów lub kontaktu "dorosły–dziecko", a nie jako baza do mini-układu tanecznego całej grupy:

  • "Idzie rak, nieborak" – zwykle wykorzystywana jako rymowanka do zabawy paluszkowej lub krótkich ruchów dłoni, często w bliskim kontakcie.
  • "Baloniku nasz malutki" – bywa używana w zabawach integracyjnych, ale nie ma tak jednoznacznego tanecznego charakteru jak utwór typu krakowiak; częściej to piosenka do prostych gestów niż rytmicznego tańca.
  • "Sroczka kaszkę ważyła" – klasyczna rymowanka paluszkowa, skoncentrowana na drobnych ruchach dłoni i dotyku, a nie na lokomocji i pracy całego ciała.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli w treści pojawia się "muzyczno-ruchowa", szukaj utworu z wyraźnym rytmem i potencjałem do ruchu w przestrzeni, a nie typowej wyliczanki do palców.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To aktywność, w której dzieci reagują ruchem na muzykę lub śpiew: maszerują, klaszczą, zatrzymują się na pauzę, poruszają w kole. Celem jest rozwój koordynacji, rytmu, orientacji w ciele i współdziałania w grupie, a nie tylko recytacja rymowanki.
Wybieraj utwory z wyraźnym pulsem, prostą melodią i przewidywalnym tempem. Dzieci w tym wieku lepiej radzą sobie z krótkimi fragmentami i powtarzalnością. Unikaj długich, skomplikowanych melodii oraz tekstów wymagających dokładnej artykulacji.
Ma taneczny charakter i czytelny rytm, co ułatwia prowadzenie prostych kroków, klaskania i zmian kierunku. W praktyce można z nim zrobić marsz w kole, "stop" na sygnał oraz krótkie sekwencje ruchów, które są osiągalne dla dzieci ok. 2,5–3 lata.
Nie. Rymowanki paluszkowe zwykle ćwiczą motorykę małą i kontakt dorosły–dziecko (ruchy dłoni, dotyk), a zabawy muzyczno-ruchowe angażują całe ciało, lokomocję i reakcję na tempo. Obie formy są wartościowe, ale służą innym celom.
Najczęściej: koordynację (ręce–nogi), poczucie rytmu, reakcję na sygnał dźwiękowy, równowagę i planowanie ruchu. Dodatkowo wspiera naśladownictwo, kontrolę hamowania (zatrzymanie) oraz kompetencje społeczne, bo dzieci muszą współdziałać w grupie.
Gdy celem jest wyciszenie, praca w małej grupie lub indywidualnie, ćwiczenie motoryki małej i schematu palców, a także budowanie relacji poprzez dotyk i wspólną recytację. To dobry wybór na przejścia między aktywnościami, a nie na taniec w przestrzeni.
Najczęstsze to: wybór utworu tylko dlatego, że jest znany; mylenie piosenki do gestów z utworem do ruchu w przestrzeni; zbyt szybkie tempo; zbyt długi tekst. Błąd robi się też wtedy, gdy ruch nie jest dopasowany do możliwości dzieci (np. zbyt trudne kroki).
Może się pojawić w zabawach integracyjnych (np. proste gesty, trzymanie koła), ale nie zawsze będzie najlepszą bazą do układu tanecznego. Jeśli w zadaniu chodzi o typową zabawę muzyczno-ruchową, zwykle lepiej sprawdza się utwór o bardziej jednoznacznym, tanecznym rytmie.
Zadbaj o przestrzeń bez przeszkód, proste zasady (np. poruszamy się w jedną stronę), krótkie odcinki aktywności i przerwy na oddech. Ruch powinien być adekwatny do wieku: marsz, podskoki obunóż, klaskanie, obrót bez gwałtownego kręcenia. Obserwuj dzieci mniej sprawne.
Ucz się rozpoznawać funkcję utworu: taneczny (ruch w przestrzeni), gestowy (proste gesty), paluszkowy (motoryka mała), wyciszający. Rób fiszki: tytuł → typ zabawy → cel rozwojowy. Na egzaminie szukaj w treści słów-kluczy: "muzyczno-ruchowa", "paluszkowa", "integracyjna".
info

Statystycznie 60% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że "Krakowiaczek jeden" ma wyraźny rytm i taneczny charakter, więc łatwo połączyć go z prostymi krokami, klaskaniem i zmianami kierunku odpowiednimi dla dzieci ok. 2,5–3 lata.

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Krakowiaczek_jeden - dostęp 2026-02-27
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Idzie_rak,_nieborak - dostęp 2026-02-27
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Sroczka_kaszk%C4%99_warzy%C5%82a - dostęp 2026-02-27

Materiały:

  • Podręczniki/metodyki rytmiki i muzyki w edukacji małego dziecka (materiały dla opiekunek i nauczycieli przedszkola)
  • Zbiory zabaw muzyczno-ruchowych i scenariuszy zajęć dla wieku 2–4 lata
  • Nagrania i opisy tradycyjnych tańców/piosenek dziecięcych wykorzystywanych w rytmice

Aktualizacja pytania: 31.03.2026

Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego