KWALIFIKACJA BUD16 + BUD17 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 12.
W hali magazynowej zaplanowano montaż 10 promienników gazowych. Czas montażu jednego promiennika przez dwóch robotników wynosi 2,5 godziny, a koszt 1 r-g wynosi 50,00 zł.
Ile wyniesie koszt całkowity montażu promienników, jeżeli jeden promiennik kosztuje 3500,00 zł, a materiały potrzebne do jego podłączenia 200,00 zł?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt całkowity montażu to suma: urządzeń, materiałów do podłączenia i robocizny w r-g.
Urządzenia: 10×3500=35 000 zł, materiały: 10×200=2 000 zł.
Robocizna: 10×2,5 h×2 osoby×50 zł=2 500 zł. Razem 39 500 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach kosztorysowych "koszt całkowity montażu" rozumie się jako pełny koszt realizacji, czyli nie tylko robociznę, ale także wartość urządzeń oraz materiałów potrzebnych do wykonania montażu i podłączenia.

1) Koszt urządzeń
Montowanych jest 10 promienników, a jeden kosztuje 3500,00 zł, więc:
10 × 3500,00 zł = 35 000,00 zł.

2) Koszt materiałów do podłączenia
Materiały na jeden promiennik kosztują 200,00 zł, więc:
10 × 200,00 zł = 2 000,00 zł.

3) Koszt robocizny (r-g)
Czas montażu jednego promiennika wynosi 2,5 godziny wykonywane przez dwóch robotników. Oznacza to łącznie:
2,5 h × 2 osoby = 5 r-g na jeden promiennik.
Dla 10 promienników: 10 × 5 r-g = 50 r-g.
Przy stawce 50,00 zł za 1 r-g koszt robocizny wynosi:
50 r-g × 50,00 zł = 2 500,00 zł.

Suma kosztu całkowitego
35 000,00 zł + 2 000,00 zł + 2 500,00 zł = 39 500,00 zł.

Dlaczego pozostałe wyniki bywają wybierane błędnie?

  • Wynik 37 000,00 zł odpowiada sytuacji, gdy ktoś doda tylko urządzenia i materiały, pomijając robociznę.
  • Wyniki 3 950,00 zł oraz 3 700,00 zł pojawiają się, gdy ktoś policzy koszt dla jednego promiennika (z robocizną lub bez), zapominając o mnożeniu przez 10 sztuk.

Na egzaminie warto zawsze sprawdzić, czy w treści podano dane o r-g i liczbie pracowników — jeśli tak, to zwykle oznacza konieczność doliczenia robocizny do kosztu całkowitego.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
r-g to roboczogodzina, czyli 1 godzina pracy 1 osoby. Gdy pracuje brygada, liczysz: czas pracy × liczba pracowników. Np. 2,5 h dla 2 osób to 5 r-g. Dopiero potem mnożysz przez stawkę za 1 r-g, aby uzyskać koszt robocizny.
Najpierw liczysz liczbę roboczogodzin: 2,5 h × 2 osoby = 5 r-g na jedną sztukę. Potem mnożysz przez liczbę urządzeń i stawkę r-g. Ten krok jest kluczowy, bo wiele błędów wynika z pominięcia mnożenia przez liczbę pracowników.
"Koszt całkowity" oznacza pełny koszt zadania, więc obejmuje to, co kupujesz i montujesz. Jeśli doliczysz tylko robociznę, dostaniesz koszt wykonawstwa, ale nie pełną wartość przedsięwzięcia. W praktyce budżet inwestycji musi uwzględniać urządzenia, materiały oraz pracę monterów.
W typowej kalkulacji wlicza się trzy składniki: urządzenia (cena promienników), materiały montażowe (np. elementy podłączenia) oraz robociznę wyrażoną w r-g i wycenioną stawką. Pominięcie któregokolwiek elementu zaniża wynik i budżet.
Mnożysz czas przez liczbę pracowników wtedy, gdy czas podany jest dla pracy wykonywanej równolegle przez kilka osób (np. "2,5 h przez dwóch robotników"). Wtedy łączna pracochłonność rośnie, bo płacisz za czas każdej osoby. To daje liczbę r-g potrzebną do wyceny robocizny.
Najczęściej jest to błąd pominięcia robocizny: ktoś liczy tylko urządzenia + materiały, ignorując dane o czasie, liczbie pracowników i stawce r-g. To typowa pułapka, bo w treści jest kilka liczb i łatwo przeoczyć, że "koszt całkowity" ma obejmować również pracę monterów.
W zadaniu podano liczbę 10 sztuk, więc wszystkie składowe kosztu (urządzenia, materiały i robocizna) trzeba przemnożyć przez 10. Liczenie dla jednej sztuki daje wynik zaniżony dokładnie 10 razy. To klasyczny błąd skali: poprawne działania, ale wykonane na złej liczności.
Zrób kontrolę rzędu wielkości: same urządzenia to 10 × 3500 zł = 35 000 zł, więc koszt całkowity musi być większy niż 35 000 zł (bo dochodzą materiały i robocizna). Jeśli otrzymasz wynik około 3–4 tys. zł, to znak, że policzyłeś jedną sztukę zamiast dziesięciu.
Potrzebujesz: liczby promienników, ceny jednego promiennika, kosztu materiałów na sztukę oraz danych do robocizny (czas montażu, liczba pracowników, stawka 1 r-g). Dopiero suma tych trzech kosztów daje koszt całkowity. Pominięcie choć jednej danej zwykle oznacza błąd.
Stawka za 1 r-g dotyczy 1 osoby przez 1 godzinę, czyli pojedynczej roboczogodziny. Dlatego przy dwóch osobach pracujących 2,5 h powstaje 5 r-g, a nie 2,5 r-g. To rozróżnienie jest kluczowe w kosztorysowaniu, bo bez niego zaniżysz koszt robocizny.
info

Statystycznie 60% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z kosztorysowania robót budowlano-instalacyjnych (działy: robocizna, r-g, kalkulacja prosta)
  • Materiały dydaktyczne z organizacji robót instalacyjnych (czas pracy, brygady, normowanie)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obliczeń kosztów robocizny i materiałów w instalacjach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego