Stopień wykorzystania miejsc noclegowych to wskaźnik pokazujący, jaka część dostępnej bazy noclegowej została realnie sprzedana w danym okresie. Kluczowe jest to, że "dostępność" zależy nie tylko od liczby łóżek, ale także od liczby dób w analizowanym czasie.
Stosujemy wzór:
Stopień wykorzystania = (liczba sprzedanych osobonoclegów / (liczba miejsc noclegowych × liczba dni)) × 100%.
W zadaniu hotel ma 50 miejsc, a analizujemy czerwiec (30 dni). Zatem maksymalna liczba osobonoclegów możliwych do sprzedania wynosi 50 × 30 = 1500. Sprzedano 500 osobonoclegów, więc:
500 / 1500 = 0,3333… → 33,33% ≈ 33%.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartości typu 20% lub 40% zwykle wynikają z nieprawidłowego mianownika (np. użycia złej liczby dni albo pomylenia wskaźnika z inną miarą).
- Wynik 53% sugeruje zawyżenie wykorzystania, np. przez przyjęcie krótszego okresu niż pełny miesiąc lub błędne zaokrąglenia.
Typowa pułapka egzaminacyjna polega na policzeniu 500/50 (co całkowicie pomija liczbę dni), albo na myleniu wykorzystania miejsc z obłożeniem pokoi. W praktyce hotelarskiej wskaźnik wykorzystania miejsc pomaga oceniać sezonowość i planować przychody oraz działania sprzedażowe.
