KWALIFIKACJA HAN2 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 18.
W hurtowni przyjęto do magazynu w maju towar A na podstawie następujących dowodów magazynowych:
Pz 1 przyjęto 200 szt. towaru A po 10,00 zł/szt.
Pz 2 przyjęto 100 szt. towaru A po 9,00 zl/szt.
Ustal wartość rozchodu z magazynu 250 szt. towaru A, jeżeli do wyceny rozchodu towarów hurtownia stosuje metodę FIFO.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda FIFO oznacza, że rozchód wycenia się najpierw cenami z najstarszej dostawy. Z 250 szt. wydanych: 200 szt. pochodzi z PZ 1 (200×10,00=2 000,00 zł), a brakujące 50 szt. z PZ 2 (50×9,00=450,00 zł). Razem 2 450,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W metodzie FIFO (first in, first out) przyjmuje się, że do rozchodu (wydania z magazynu) "schodzą" w pierwszej kolejności zapasy z najwcześniejszego przyjęcia. Dlatego nie wolno od razu mnożyć 250 szt. przez jedną cenę ani uśredniać cen, tylko trzeba rozbić rozchód na partie dostaw.

Krok 1: ustalenie partii najstarszej
Najpierw była dostawa z PZ 1: 200 szt. po 10,00 zł/szt.

Krok 2: pokrycie rozchodu z partii PZ 1
Rozchód wynosi 250 szt., więc z PZ 1 można wydać maksymalnie 200 szt.
Wartość tej części rozchodu: 200 × 10,00 zł = 2 000,00 zł.

Krok 3: ustalenie brakującej ilości
Po wydaniu 200 szt. nadal trzeba wydać: 250 − 200 = 50 szt.

Krok 4: wydanie z kolejnej partii (PZ 2)
Kolejna dostawa to PZ 2: 100 szt. po 9,00 zł/szt. Z niej pobieramy brakujące 50 szt.
Wartość tej części rozchodu: 50 × 9,00 zł = 450,00 zł.

Krok 5: suma wartości rozchodu
Łączna wartość rozchodu: 2 000,00 zł + 450,00 zł = 2 450,00 zł.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Kwota 2 250,00 zł odpowiadałaby np. błędnemu "uśrednieniu" cen lub nieprawidłowemu podziałowi ilości. Kwota 2 000,00 zł pomija część rozchodu z drugiej partii (brak doliczenia 50 szt.). Kwota 2 900,00 zł jest zbyt wysoka jak na rozchód 250 szt. przy cenach 9–10 zł i zwykle wynika z pomyłki w ilości lub podwójnego liczenia partii.

Wskazówka egzaminacyjna: przy FIFO zawsze rysuj krótką tabelkę: "partia → dostępna ilość → pobrana ilość → cena → wartość", a na końcu sprawdź, czy pobrane ilości sumują się do rozchodu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
FIFO to zasada "pierwsze weszło, pierwsze wyszło". Oznacza, że wydanie z magazynu wyceniasz najpierw według cen z najstarszych dostaw, a dopiero gdy ich zabraknie, sięgasz po ceny z kolejnych przyjęć.

Ustal kolejność dostaw, a potem rozdziel rozchód na partie.

  • Najpierw wydaj tyle, ile się da z pierwszej dostawy.
  • Oblicz brakującą ilość.
  • Dolicz wartość brakującej ilości z następnej dostawy.

Na końcu zsumuj wartości.

Bo w magazynie masz zapasy z różnych dostaw i różnych cen. FIFO wymaga przypisania do rozchodu kosztów z konkretnych partii w kolejności ich przyjęcia. Jedna cena dla całości byłaby poprawna tylko wtedy, gdy wszystkie sztuki miały tę samą cenę.
Wynik powinien mieścić się między skrajnymi wartościami: 250×9,00 zł a 250×10,00 zł, czyli pomiędzy najtańszym a najdroższym wariantem dla całej ilości. Jeśli wychodzi poza ten zakres, to zwykle jest błąd w ilości lub w kolejności partii.
Najczęściej myli się FIFO z LIFO (zaczyna od ostatniej dostawy), zapomina o "doliczeniu" części z kolejnej partii albo źle odejmuje brakującą ilość (np. 250−200). Częsty jest też błąd uśredniania cen bez polecenia.
Nie. To zależy od trendu cen. Gdy ceny rosną, FIFO zwykle daje niższy koszt rozchodu (bo najpierw schodzą tańsze, starsze partie). Gdy ceny spadają, FIFO może dać wyższy koszt rozchodu niż metody oparte o nowsze partie.
Po wykorzystaniu pierwszej dostawy obliczasz brakującą ilość, a następnie mnożysz ją przez cenę drugiej dostawy. Nie wyceniasz całej drugiej dostawy, tylko tę część, która faktycznie została "pobrana" do rozchodu.
Gdy rozchód (wydanie) jest większy niż ilość dostępna w najstarszej partii. Wtedy najstarszą partię "zużywasz" w całości, a brakującą część rozchodu uzupełniasz kolejną dostawą w kolejności przyjęć.
W praktyce przyjęcia towaru ewidencjonuje się dokumentami przyjęcia zewnętrznego (często oznaczanymi jako PZ). W zadaniach egzaminacyjnych PZ wskazuje ilość i cenę partii, co jest podstawą do późniejszej wyceny rozchodu metodą FIFO.
Ćwicz schemat: partia → ilość → cena → wartość i zawsze pilnuj sumy ilości. Rozwiązuj zadania dla FIFO oraz dla średniej ważonej, bo na egzaminie często porównuje się metody. Pomaga też zapisywanie działań w krótkiej tabeli.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 48% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Metoda FIFO oznacza, że rozchód wycenia się najpierw cenami z najstarszej dostawy."

Źródła:

  • International Accounting Standard (IAS) 2 Inventories / MSR 2 "Zapasy" – część dotycząca formuł przyporządkowania kosztów (FIFO), IFRS Foundation (standard)

Materiały:

  • Podręcznik do podstaw rachunkowości/ewidencji magazynowej (rozdział: wycena zapasów, FIFO)
  • Zbiór zadań z gospodarki magazynowej: wycena rozchodu FIFO/średnia ważona
  • Notatki własne: schemat kroków FIFO (kolejne partie → ilość do pobrania → wartość)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego