W obwodach końcowych (np. gniazdowych) warunek samoczynnego wyłączenia zasilania (SWZ) zależy m.in. od tego, czy prąd zwarciowy jest na tyle duży, aby wyłącznik nadprądowy zadziałał wystarczająco szybko. W praktyce kluczowy jest wyzwalacz elektromagnetyczny, czyli część wyłącznika reagująca na zwarcia.
Dla charakterystyki B typowy obszar zadziałania wyzwalacza elektromagnetycznego mieści się między 3×In a 5×In, przy czym natychmiastowe i pewne zadziałanie przyjmuje się dla wartości około ≥5×In. Dla wyłącznika o prądzie znamionowym In = 16 A oznacza to próg rzędu 80 A. Ponieważ w zadaniu podano Iz = 85 A, prąd zwarciowy przekracza 5×In dla B16, więc wyłącznik powinien wyłączyć zwarcie odpowiednio szybko, co odpowiada wymaganiom SWZ w obwodzie gniazdowym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "S191C16": przy charakterystyce C wyzwalacz elektromagnetyczny wymaga większej wielokrotności In (strefa około 5–10×In). Dla In=16 A dolny próg jest wyższy niż dla B16, więc przy 85 A nie ma tak pewnej rezerwy zadziałania jak w B.
- "S191C10": mimo że In=10 A obniża progi prądowe, nadal pozostaje charakterystyka C, a dodatkowo zmienia się prąd znamionowy zabezpieczenia (to inny dobór niż typowy dla obwodu gniazdowego). W tym pytaniu chodzi o właściwy typ i prąd znamionowy wyłącznika dla obwodu gniazdowego.
- "S191B10": charakterystyka B jest właściwa dla instalacji o małych prądach rozruchowych, ale In=10 A jest typowe raczej dla obwodów oświetleniowych niż gniazdowych. Zabezpieczenie 10 A nie odpowiada założonemu doborowi dla obwodu gniazdowego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz wielokrotność Iz/In. Jeśli wynik jest bliski granicy strefy (np. między 3 a 5 dla B), nie masz gwarancji natychmiastowego działania. Gdy wynik jest wyraźnie powyżej progu pewnego zadziałania (np. ≥5×In dla B), dobór jest jednoznaczny.
