Przekaźnik priorytetowy (stosowany w układach zarządzania obciążeniem) ma za zadanie chronić zasilanie obwodów ważniejszych poprzez czasowe odłączenie odbiorów mniej istotnych. Logika działania opiera się na priorytetach: obwód priorytetowy powinien pozostać zasilany możliwie najdłużej, a obwód niepriorytetowy może zostać wyłączony, gdy pojawi się ryzyko przeciążenia lub przekroczenia ustalonego progu.
Dlatego gdy natężenie prądu w obwodzie priorytetowym przekroczy nastawioną wartość, układ interpretuje to jako sygnał, że całkowite obciążenie instalacji jest zbyt duże (lub że zasilanie priorytetowego odbiornika powoduje przekroczenie limitu). W reakcji przekaźnik odłącza obwód niepriorytetowy, czyli taki, którego praca nie jest krytyczna. To klasyczne odciążanie (ang. load shedding).
Odpowiedź "priorytetowym, wyłączany jest obwód priorytetowy" jest niezgodna z ideą priorytetu: odłączenie obwodu priorytetowego zaprzeczałoby celowi układu, bo to właśnie ten obwód ma być utrzymany.
Odpowiedź "niepriorytetowym, wyłączany jest obwód priorytetowy" miesza dwa różne elementy opisu (miejsce pomiaru/przekroczenia progu oraz obwód odłączany). W typowym układzie priorytetu próg odnosi się do obwodu priorytetowego, a odłączany jest niepriorytet.
Odpowiedź "niepriorytetowym, wyłączany jest obwód niepriorytetowy" sugeruje, że przekroczenie prądu w obwodzie niepriorytetowym wyzwala jego odłączenie. To byłaby raczej logika zabezpieczenia nadprądowego danego obwodu, a nie mechanizm priorytetu, w którym decyzja jest podporządkowana utrzymaniu zasilania odbiorów kluczowych.
W praktyce takie rozwiązania spotyka się m.in. tam, gdzie trzeba zagwarantować pracę wybranych urządzeń automatyki i bezpieczeństwa (np. sterowania w kotłowni), a pozostałe odbiory można chwilowo wyłączyć bez utraty funkcji krytycznych.
