W instalacjach wyparnych wielodziałowych (wielostopniowych) celem jest racjonalna gospodarka energią, czyli możliwie pełne wykorzystanie ciepła zawartego w parze powstającej podczas odparowania. Kluczowa jest tu zasada, że skraplanie pary po stronie grzewczej wymiennika dostarcza duży strumień ciepła (ciepło utajone), które można użyć do dalszego odparowania.
W układzie współprądowym (forward feed) roztwór/produkt przemieszcza się przez kolejne działy zgodnie z przyjętym kierunkiem przepływu, a z punktu widzenia energetycznego typowe jest kaskadowe użycie par: para (opary, para wtórna) z poprzedniego działu jest kierowana jako czynnik grzewczy do następnego działu. Dzięki temu każdy kolejny dział nie wymaga już tak dużego udziału pary świeżej, a całkowite zużycie energii maleje.
Odpowiedź "spalinami z instalacji ciepłowniczej" nie opisuje standardowej zasady pracy baterii wyparnej; spaliny mogą być źródłem ciepła w niektórych układach, ale nie realizują typowej ekonomii pary w wieloefektowej wyparce. Odpowiedź "parami rozpuszczalnika z kolejnego działu" odwraca logikę kaskady: para wtórna powstaje w danym dziale i naturalnie służy do ogrzewania kolejnego, a nie odwrotnie (w przeciwnym razie zaburza się ciągłość wykorzystania ciepła i wymaganą różnicę temperatur). Odpowiedź "świeżą przegrzaną parą wodną" jest nieekonomiczna jako zasada dla wszystkich działów, bo oznaczałaby brak odzysku ciepła z par wtórnych i większe koszty mediów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "bateria wyparna" oraz "racjonalna gospodarka energią", zwykle chodzi o wieloefektowe wykorzystanie par wtórnych zamiast ciągłego zasilania każdego stopnia parą świeżą.
