Truskawka w uprawie jest rozmnażana przede wszystkim wegetatywnie przez rozłogi. Rozłóg to pęd pełzający, na którym powstają młode rozetki liściowe. Po ich ukorzenieniu otrzymuje się sadzonki, które są genetycznie zgodne z rośliną mateczną, czyli zachowują cechy odmiany (np. plenność, jakość owoców).
Dlaczego ta metoda jest "najczęstsza" w praktyce?
- Prostota i szybkość – roślina sama wytwarza rozłogi i rozetki, a ogrodnik może je ukorzenić i oddzielić.
- Powtarzalność cech – rozmnażanie wegetatywne daje jednolity materiał nasadzeniowy.
- Niski koszt i dostępność – w warunkach gospodarstwa/szkółki to podstawowa metoda pozyskiwania sadzonek.
Odpowiedź "Metodą in vitro" jest nieprawidłowa w kontekście "najczęściej", ponieważ mikrorozmnażanie wymaga zaplecza laboratoryjnego i jest stosowane głównie do uzyskiwania zdrowego, elitarniego materiału wyjściowego, a nie jako typowa metoda w większości gospodarstw.
Odpowiedź "Przez szczepienie" także jest nieprawidłowa: szczepienie jest charakterystyczne dla wielu drzew i krzewów owocowych, natomiast truskawka jako roślina zielna nie jest standardowo rozmnażana tą techniką w praktyce produkcyjnej.
Odpowiedź "Wysiewając nasiona" nie pasuje do upraw odmianowych: siew jest rozmnażaniem generatywnym, które prowadzi do zróżnicowania potomstwa (brak pewności utrzymania cech odmiany). Z nasion częściej korzysta się w hodowli (tworzenie nowych odmian), a nie do typowego zakładania plantacji odmianowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy truskawki i "najczęstszej" metody, najpierw rozważ rozmnażanie przez rozłogi, bo to najbardziej charakterystyczna cecha praktyki szkółkarskiej tej rośliny.
