W przygotowaniu próbek materiałów sypkich (takich jak fosforyty) kluczowe jest, aby próbka przeznaczona do analizy była reprezentatywna, czyli możliwie dobrze odzwierciedlała średni skład całej partii. Zwykle próbka ogólna (zbiorcza) ma zbyt dużą masę do bezpośredniej analizy, dlatego trzeba ją zmniejszyć w sposób, który nie wprowadza stronniczości.
Odpowiedź "Stosując metodę ćwiartkowania." jest właściwa, ponieważ ćwiartkowanie to klasyczna metoda redukcji próbki stałej: materiał miesza się i formuje w równomierny stożek lub kopiec, następnie spłaszcza i dzieli na cztery zbliżone części. Dwie przeciwległe ćwiartki odrzuca się, a dwie pozostałe łączy. Czynność można powtarzać do uzyskania wymaganej masy próbki laboratoryjnej. Taki sposób ogranicza ryzyko, że w próbce pozostaną nadmiernie jedne frakcje lub składniki.
Odpowiedź "Odrzucając ziarna fosforytów o największej średnicy." jest niepoprawna, bo jest to selekcja frakcji ziarnowej. Skład chemiczny i mineralogiczny bywa powiązany z uziarnieniem, więc usunięcie największych ziaren może systematycznie zaniżyć lub zawyżyć wyniki oznaczeń.
Odpowiedź "Zagęszczając w procesie flotacji." również jest niepoprawna: flotacja jest metodą wzbogacania/rozdzielania minerałów na podstawie właściwości powierzchniowych, a nie procedurą zmniejszania masy próbki analitycznej. Zmienia też skład (celowo), więc wynik analizy nie dotyczyłby pierwotnej partii.
Odpowiedź "Wybierając ziarna fosforytów o najmniejszej średnicy." ma ten sam problem co selekcja ziaren największych: prowadzi do próbki niereprezentatywnej, bo preferuje jedną frakcję i może zmieniać udział składników towarzyszących.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "pomniejszyć próbkę" i "do analizy", zwykle chodzi o metodę redukcji zachowującą reprezentatywność (np. ćwiartkowanie lub dzielniki próbek), a nie o proces technologiczny przeróbki surowca czy wybór skrajnych ziaren.
