Wianek na korpusie słomianym wymaga takiego zamocowania gąbki, aby element nośny kompozycji był stabilny przez cały czas wykonania, ekspozycji i ewentualnego transportu. Dlatego właściwą metodą jest mocowanie mechaniczne: owinięcie zielonej gąbki drucianą siatką, a następnie przytwierdzenie jej do korpusu za pomocą haftek. Taki sposób:
- równomiernie dociska gąbkę do słomy i ogranicza jej pękanie,
- zapewnia odporność na ruchy i drgania (np. przy przenoszeniu),
- lepiej znosi wilgoć z roślin i podlewania niż rozwiązania klejowe/taśmowe,
- ułatwia kontrolę położenia gąbki i ewentualne korekty w trakcie pracy.
Rozwiązanie z taśmą dwustronną bywa nietrwałe, bo klej taśmy traci przyczepność na chropowatej słomie, a dodatkowo wilgoć i nierówności podłoża pogarszają trzymanie. Owijanie gąbki w całości folią i mocowanie taśmą może ograniczać stabilność oraz utrudniać prawidłową pracę z materiałem (gąbka powinna być pewnie osadzona, a nie "śliska" od warstwy folii). Klej na gorąco nie jest zalecany do takich połączeń: daje punktowe sklejenie, może osłabiać strukturę gąbki i nie zapewnia tak pewnego, przewidywalnego mocowania jak siatka i haftki.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: gąbkę do korpusu wianka mocuje się przede wszystkim drutem/siatką i haftkami, bo to metoda konstrukcyjna, a nie doraźne "przyklejanie".
