Przewód typu LY to przewód o żyle wielodrutowej (linka). Taka żyła składa się z wielu cienkich drucików, które łatwo ulegają rozwarstwieniu i uszkodzeniu, gdy są dociskane bezpośrednio śrubą zacisku. W zaciskach śrubowych kluczowe jest, aby część przewodząca była dociśnięta równomiernie i nie zmieniała kształtu w sposób powodujący luzowanie połączenia.
Dlatego poprawnym zakończeniem przewodu LY przeznaczonego do montażu w zaciskach śrubowych jest zastosowanie końcówki tulejkowej (tulejki) i jej zaciśnięcie odpowiednią zaciskarką. Tulejka zbiera wszystkie druciki w jeden zwarty "trzon", zwiększa odporność mechaniczną końcówki i ogranicza ryzyko wysunięcia pojedynczych drucików poza strefę zacisku. W praktyce zmniejsza to także ryzyko zwarć (np. wystający drucik dotykający sąsiedniego zacisku) oraz przegrzewania wynikającego z niestabilnego docisku.
Odpowiedź "Ocynowany" jest nieprawidłowa, ponieważ warstwa cyny jest miękka i może się odkształcać pod naciskiem śruby. To sprzyja spadkowi siły docisku w czasie (połączenie "siada"), co pogarsza kontakt elektryczny i może prowadzić do grzania się zacisku. Lutowanie/cynowanie nie zastępuje prawidłowego zakończenia linki do zacisku śrubowego.
Odpowiedź "Skręcony" jest nieprawidłowa, bo samo skręcenie drucików nie zapewnia stałej geometrii końcówki: przy wkładaniu do zacisku i dokręcaniu śruby druciki mogą się rozsuwać lub ścinać. To również zwiększa ryzyko powstania "luźnych" drucików i nierównomiernego docisku.
Odpowiedź "Zaizolowany taśmą" jest błędna, bo izolowanie dotyczy części nieprzewodzącej; nie rozwiązuje problemu przygotowania żyły do kontaktu w zacisku. Taśma może wręcz utrudnić poprawne osadzenie przewodu i kontrolę długości odizolowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się przewód linkowy (LY) oraz zacisk śrubowy, najczęściej oczekuje się rozwiązania zapewniającego jednocześnie dobry kontakt elektryczny i trwałość mechaniczną, czyli tulejki i poprawnego zaciskania.
