W zadaniu porównuje się pojemność wodną instalacji przed i po modernizacji: z instalacji z grzejnikami płytowymi na ogrzewanie podłogowe. Pojemność wodna (w dm3, czyli w litrach) zależy od objętości wody w odbiornikach i przewodach. Ogrzewanie podłogowe ma zwykle większą objętość czynnika, ponieważ składa się z wielu metrów rury ułożonej w pętlach.
W praktyce egzaminacyjnej takie zadania rozwiązuje się przez użycie wskaźników pojemności odniesionych do mocy, np. w postaci dm3/kW, osobno dla instalacji z grzejnikami i dla podłogówki. Następnie:
- przelicza się moc znamionową 30 000 W na 30 kW,
- wyznacza się pojemność dla wariantu "grzejniki płytowe" (30 kW × wskaźnik),
- wyznacza się pojemność dla wariantu "ogrzewanie podłogowe" (30 kW × wskaźnik),
- oblicza się różnicę: pojemność po modernizacji minus pojemność przed modernizacją.
Odpowiedź "Zwiększy się o 400 dm3" oznacza, że po zmianie typu odbiorników ciepła instalacja będzie zawierała o 400 litrów więcej czynnika grzewczego niż wcześniej. Taka informacja ma znaczenie m.in. dla doboru naczynia wzbiorczego, oceny bezwładności cieplnej oraz czasu odpowietrzania i napełniania.
Pozostałe propozycje są błędne, bo nie odpowiadają wyliczonej różnicy: "Zwiększy się o 300 dm3" i "Zwiększy się o 500 dm3" to typowe wyniki z pomyłką w doborze wskaźnika lub w arytmetyce. "Zmniejszy się o 290 dm3" odwraca kierunek zmiany (błąd znaku) i sugeruje mniejszą objętość czynnika w podłogówce, co jest sprzeczne z typową konstrukcją tych układów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze kontroluj jednostki (W↔kW) oraz to, czy pytanie dotyczy wzrostu czy spadku pojemności.
