Wykop tymczasowy o znacznej głębokości wymaga oceny stateczności skarp, czyli tego, czy ściany wykopu nie ulegną osunięciu. O dopuszczalnym (bezpiecznym) pochyleniu skarp decyduje przede wszystkim rodzaj gruntu, a w praktyce jego zdolność do "trzymania" się w ścianie wykopu.
Gliny zalicza się do gruntów spoistych. Spoistość (kohezja) powoduje, że cząstki gruntu wiążą się ze sobą, dzięki czemu skarpa może być wykonana bardziej stromo niż w gruntach niespoistych. Dlatego odpowiedź "Glinach." jest właściwa dla pytania o najbardziej strome pochylenie skarp w wykopach tymczasowych.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą gruntów niespoistych (piaski, żwiry, pospółki). W takich gruntach brak kohezji sprawia, że materiał łatwiej się osypuje, a skarpa musi być wykonana łagodniej, aby zapewnić bezpieczeństwo pracowników i sprzętu oraz ograniczyć ryzyko zasypania wykopu.
- "Żwirach." – grunt niespoisty; skarpa wymaga łagodniejszego nachylenia, więc nie jest to wariant dla pochylenia najbardziej stromego.
- "Piaskach." – również grunt niespoisty; częsty błąd to zakładanie, że ubity piasek "stoi pionowo", jednak w warunkach robót ziemnych skarpa musi być łagodniejsza.
- "Pospółkach." – mieszanina frakcji, traktowana w tym kontekście jako grunt niespoisty; także wymaga łagodniejszych skarp.
W praktyce operator powinien pamiętać, że samo rozpoznanie nazwy gruntu to nie wszystko: istotny bywa też stan gruntu (np. zawilgocenie i plastyczność). Grunt spoisty w stanie plastycznym może wymagać łagodniejszej skarpy niż ten sam grunt w stanie twardoplastycznym, dlatego ocena warunków na budowie jest kluczowa.
