KWALIFIKACJA DRM5 - CZERWIEC 2016

W rozbiórce siedziska krzesła, w którym nie ma warstwy sprężynującej, kluczowe jest zachowanie logicznej zasady: zdejmujemy warstwy od zewnętrznej do wewnętrznej. Dzięki temu nie niszczymy elementów, które jeszcze stabilizują całość, i mamy kontrolę nad tym, co dokładnie znajduje się pod kolejną warstwą.

Poprawna kolejność to:

• Oderwanie tkaniny dekoracyjnej – jest to warstwa wierzchnia, zwykle mocowana zszywkami, gwoździkami tapicerskimi lub klejem. Usunięcie jej jako pierwszej daje dostęp do wypełnienia.
• Usunięcie warstwy wyściełającej – po odsłonięciu wyściółki (np. pianki, owaty, filcu) można ją wyjąć i ocenić jej stan oraz sposób ułożenia.
• Demontaż podłoża – dopiero na końcu rozbiera się element nośny (np. płytę/podkład), bo wcześniej jest on częściowo "osłonięty" warstwami i często stanowi bazę, do której były mocowane.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Warianty zaczynające od usunięcia warstwy wyściełającej pomijają fakt, że wyściółka jest zwykle przykryta i częściowo ustabilizowana tkaniną wierzchnią; w praktyce trudno ją wyjąć bez wcześniejszego odsłonięcia.
• Warianty rozpoczynające od demontażu podłoża są nielogiczne technologicznie: podłoże jest elementem konstrukcyjnym, a jego wczesne zdjęcie może spowodować rozpad układu warstw, utrudnić ocenę kolejności materiałów i zwiększyć ryzyko uszkodzeń.
• Wariant "podłoże, tkanina, wyściółka" miesza porządek warstw: tkanina jest zewnętrzna, więc jej zdejmowanie po podłożu jest sprzeczne z typową budową siedziska.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy rozbiórki warstw tapicerskich, najczęściej działa reguła "od wierzchu do środka", a element nośny (podłoże) demontuje się na końcu.