W zadaniach z nagłośnień kluczowe jest rozróżnienie: czułość głośnika (parametr odniesienia, zwykle podawany jako dB SPL przy 1 W w odległości 1 m) oraz rzeczywisty SPL w punkcie odsłuchu, zależny od mocy i odległości.
Stosujemy standardowy model obliczeniowy (pole swobodne):
SPL = Lp + 10·log10(P) − 20·log10(d), gdzie:
Lp – czułość w dB (1W/1m), P – moc w watach, d – odległość w metrach.
Krok 1: wpływ mocy.
Dla P=1000 W przyrost względem 1 W to 10·log10(1000)=10·3=30 dB. Zatem na 1 m byłoby: 80 dB + 30 dB = 110 dB.
Krok 2: wpływ odległości.
Człon −20·log10(d) opisuje spadek SPL wraz z odległością. Dla d=1 m log10(1)=0, więc odejmujemy 0 dB. Otrzymujemy dokładnie 110 dB, czyli wymagana odległość to 1,0 m.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- 0,5 m: mniejsza odległość zwiększa SPL; zmniejszenie odległości o połowę daje ok. +6 dB, więc wynik byłby około 116 dB, czyli za dużo.
- 1,5 m: większa odległość obniża SPL; spadek wynosi 20·log10(1,5) ≈ 3,5 dB, więc byłoby ok. 106,5 dB, czyli za mało.
- 2,0 m: podwojenie odległości to ok. −6 dB, więc ok. 104 dB, czyli za mało.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj trzy szybkie reguły: 10× mocy = +10 dB, 2× mocy = +3 dB, 2× odległości ≈ −6 dB (w polu swobodnym). Potem dopiero weryfikuj dokładnym wzorem.