W miareczkowaniu kompleksometrycznym EDTA wykorzystuje się fakt, że EDTA jest ligandem wielodentatowym (chelatującym). Chociaż może "obejmować" jon metalu kilkoma atomami donorowymi, typowa stechiometria tworzenia kompleksu z kationem metalu jest 1:1.
Dla jonów cynku zachodzi zatem reakcja kompleksowania, w której jedna cząsteczka/anion EDTA wiąże jeden jon Zn2+ (powstaje kompleks Zn–EDTA). To rozróżnienie jest kluczowe: liczba miejsc koordynacyjnych ligandu (wielodentatowość) nie oznacza, że do jednego jonu metalu musi przyłączyć się kilka cząsteczek EDTA.
Dlaczego pozostałe stosunki są błędne?
- "1 : 2" bywa wybierane przez skojarzenie z ładunkiem Zn2+ (błędna intuicja: "dodatni 2, więc potrzeba 2 ligandów"). Ładunek nie determinuje tu współczynnika 2.
- "1 : 3" i "1 : 4" mogą wynikać z mylenia EDTA z sytuacjami, w których kilka prostych ligandów (np. jednofunkcyjnych) otacza jon metalu. EDTA jest jednak pojedynczym ligandem chelatowym, dlatego stechiometria pozostaje 1:1.
W praktyce laboratoryjnej konsekwencją stechiometrii 1:1 jest prosty przelicznik w obliczeniach: liczba moli zużytego EDTA odpowiada liczbie moli oznaczanego Zn2+. To jest fundament poprawnych obliczeń stężenia i zawartości cynku w próbkach.
