Opis "zamówienia są składane na podstawie prognoz dotyczących przyszłego zapotrzebowania" najlepiej pasuje do systemu zaopatrzenia okresowego (okresowego przeglądu zapasów). W takim podejściu stan zapasów jest sprawdzany w ustalonych momentach (np. co tydzień), a zamówienie jest składane tak, aby zabezpieczyć potrzeby do następnego przeglądu. Skoro decyzja dotyczy "przyszłego zapotrzebowania", naturalnie korzysta się z prognozy popytu/zużycia na kolejny okres oraz ewentualnego zapasu bezpieczeństwa.
Odpowiedź "System zaopatrzenia ciągłego" bywa myląca, bo również może wykorzystywać parametry wyznaczone na podstawie popytu (np. poziom ponownego zamówienia), ale w ujęciu definicyjnym kluczowe jest tu ciągłe monitorowanie zapasu i wyzwalanie zamówienia po osiągnięciu określonego poziomu, a nie składanie zamówień w rytmie okresów. Pytanie akcentuje prognozę przyszłych potrzeb jako podstawę składania zamówień, co bardziej odpowiada logice okresowego planowania.
Odpowiedź "System zaopatrzenia doraźnego" oznacza reagowanie ad hoc, zwykle w razie nagłej potrzeby lub braków, bez stałej polityki przeglądu i bez typowego oparcia o prognozowanie. To przeciwieństwo planowego zamawiania wynikającego z przewidywanego zapotrzebowania.
Odpowiedź "System zaopatrzenia konsygnacyjnego" dotyczy przede wszystkim modelu własności i rozliczeń (towar należy do dostawcy do momentu pobrania), a nie sposobu wyzwalania zamówienia na bazie prognoz. W konsygnacji uzupełnienia mogą następować różnie (ciągle lub okresowo), ale sama konsygnacja nie jest "systemem prognozowania" w sensie postawionego pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się stały rytm przeglądów lub planowanie "na kolejny okres", zwykle chodzi o system okresowy; jeśli kluczem jest "gdy spadnie poniżej poziomu" – o system ciągły.
