Wyżarzanie normalizujące (normalizowanie) to obróbka cieplna, której celem jest ujednorodnienie struktury, rozdrobnienie ziarna oraz poprawa własności technologicznych materiału. W praktyce proces polega na nagrzaniu stali do temperatury wyższej od temperatur przemian krytycznych (dla stali o odpowiedniej zawartości węgla – do obszaru austenityzowania), wygrzaniu, a następnie chłodzeniu na powietrzu.
Dla stali C45 zakres temperatur normalizowania jest zwykle podawany w tabelach technologicznych obróbki cieplnej. W tym zadaniu należy odczytać właściwy zakres z tabeli i dopasować go do jednej z czterech propozycji. Poprawny wybór to 840÷880°C, ponieważ odpowiada wartościom przypisanym w tabeli do wyżarzania normalizującego dla C45.
Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ każda z nich ma co najmniej jedną granicę zakresu przesuniętą względem wartości tabelarycznej:
- Zakres 850÷890°C jest przesunięty ku wyższym temperaturom, co może prowadzić do przegrzania w porównaniu z zaleceniem tabelarycznym.
- Zakres 820÷860°C jest przesunięty ku niższym temperaturom; zbyt niska górna granica może oznaczać, że proces nie spełni warunków właściwego normalizowania dla tego gatunku według tabeli.
- Zakres 830÷870°C również nie zgadza się z wartościami tabelarycznymi (obie granice są przesunięte), więc nie jest poprawnym odczytem.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach "z tabeli" najczęstszy błąd to wybór odpowiedzi "prawie takiej samej". Warto porównać osobno dolną i górną granicę oraz upewnić się, że dotyczy to właściwego procesu (normalizowanie, a nie np. ulepszanie cieplne czy wyżarzanie zupełne).
