KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 10.
W jednostce handlowej zapas początkowy towaru X w magazynie wynosił 100 szt. po 33,00 zł/szt. W analizowanym okresie zanotowano następujące operacje związane z tym towarem:
- przyjęcie do magazynu - 200 szt. po 30,00 zł/szt.,
- rozchód z magazynu w ilości 200 szt. - wyceniony według metody F1FO. Jaka będzie wartość zapasu końcowego towaru X?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W metodzie FIFO rozchód wycenia się najpierw według najstarszych partii. Z 200 szt. wydano 100 szt. po 33 zł (zapas początkowy) oraz 100 szt. po 30 zł (z przyjęcia). Pozostaje 100 szt. z partii po 30 zł, więc zapas końcowy wynosi 100 × 30 = 3 000 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Metoda FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło) oznacza, że przy rozchodzie towarów z magazynu w pierwszej kolejności "schodzą" ilości z najstarszych partii przyjęć. Dopiero gdy ta partia się wyczerpie, rozchód uzupełnia się kolejną partią według chronologii.

Dane:

  • Zapas początkowy: 100 szt. po 33,00 zł/szt.
  • Przyjęcie: 200 szt. po 30,00 zł/szt.
  • Rozchód: 200 szt. (FIFO)

Krok 1: wycena rozchodu FIFO.
Najpierw rozchodujemy zapas początkowy: 100 szt. × 33,00 zł = 3 300,00 zł.
Brakuje jeszcze 100 szt. do pełnych 200 szt. rozchodu, więc dobieramy z kolejnej (nowszej) partii: 100 szt. × 30,00 zł = 3 000,00 zł.
Razem rozchód = 3 300,00 zł + 3 000,00 zł = 6 300,00 zł.

Krok 2: ustalenie ilości zapasu końcowego.
Stan ilościowy po operacjach: 100 + 200 − 200 = 100 szt.

Krok 3: wycena zapasu końcowego.
Po rozchodzie FIFO całkowicie "zeszła" partia 100 szt. po 33 zł oraz 100 szt. z partii po 30 zł. Zostaje więc 100 szt. z nowszej dostawy po 30 zł.
Zapas końcowy = 100 szt. × 30,00 zł = 3 000,00 zł.

Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne? Kwoty 3 300,00 zł i 6 300,00 zł odpowiadają wartościom partii/rozchodu, a nie zapasowi końcowemu. Kwota 6 000,00 zł wynikałaby z błędnego przyjęcia, że zapas końcowy wycenia się jako 200 szt. po 30 zł albo z pomylenia tego, co zostało w magazynie po rozchodzie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Metoda FIFO to zasada, że przy rozchodzie zapasów w pierwszej kolejności rozlicza się ilości z najstarszych partii przyjęć. W efekcie zapas końcowy zwykle składa się z najnowszych dostaw i jest wyceniany ich cenami.
Najpierw ustal ilość zapasu końcowego: zapas początkowy + przyjęcia − rozchód. Potem wyceń tę ilość zgodnie z FIFO: sprawdź, które partie pozostały po rozchodzie (zwykle nowsze) i pomnóż przez ich ceny.
Bo FIFO odzwierciedla chronologię przyjęć: "pierwsze weszło, pierwsze wyszło". To podejście ogranicza ryzyko, że w magazynie zostaną bardzo stare partie, i jest często stosowane tam, gdzie liczy się rotacja zapasów.
Nie zawsze. Zapas końcowy w FIFO ma ceny tych partii, które zostały po rozchodzie. Jeśli rozchód nie "zużyje" starszych partii w całości, część zapasu końcowego może być wyceniona cenami starszymi, a nie tylko ostatnią dostawą.
Najczęściej myli się kierunek metody (branie do rozchodu najnowszych cen), pomija zapas początkowy albo błędnie przypisuje ceny do ilości. Częsty jest też błąd logiczny: podanie wartości rozchodu zamiast wartości zapasu końcowego.
Partia to określona ilość towaru przyjęta do magazynu w jednym momencie (jedna dostawa/zakup) po danej cenie jednostkowej. W metodach takich jak FIFO rozlicza się rozchód właśnie "warstwami" (partiami) zgodnie z kolejnością przyjęć.
Porównaj ilość końcową z bilansem ilości: początkowy + przyjęcia − rozchód. Następnie sprawdź, czy przy FIFO w magazynie zostały raczej nowsze partie (chyba że rozchód był mały). Na końcu policz wartość jako suma: ilość × cena dla pozostałych partii.
Nie dla zapasu końcowego. Kwota 6 300 zł odpowiadałaby wartości rozchodu w FIFO (100×33 + 100×30). Zapas końcowy dotyczy tego, co zostało w magazynie po rozchodzie, czyli mniejszej ilości i zwykle innej wyceny.
Gdy ceny rosną, FIFO zwykle daje niższy koszt rozchodu (bo schodzą tańsze, starsze partie), a więc wyższy wynik finansowy oraz wyższy stan zapasów końcowych (bo zostają droższe, nowsze partie). To typowy efekt porównawczy metod.
Tak. W rachunkowości jednostka może stosować m.in. FIFO jako jedną z metod wyceny rozchodu zapasów. Na egzaminie najważniejsze jest rozumienie zasady: rozchód z najstarszych partii oraz poprawne przypisanie cen do ilości.
info

Statystycznie 50% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "W metodzie FIFO rozchód wycenia się najpierw według najstarszych partii."

Źródła:

  • Ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r., art. 34 ust. 4, tekst jednolity: Dz.U. 2023 poz. 120

Materiały:

  • Tekst ustawy o rachunkowości (fragment o wycenie zapasów i metodach rozchodu)
  • Podręcznik do rachunkowości finansowej: rozdział o zapasach i metodach wyceny rozchodu
  • Zbiór zadań z rachunkowości magazynowej (FIFO, średnia ważona, ceny ewidencyjne)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego