WKKW (wszechstronny konkurs konia wierzchowego) jest dyscypliną wielopróbową, w której koń i jeździec muszą sprostać różnym zadaniom: ujeżdżeniu, próbie terenowej oraz skokom. Z punktu widzenia doboru konia kluczowe jest to, że w całej konkurencji szczególnie obciążająca jest próba terenowa: wymaga utrzymania tempa w galopie, pokonywania przeszkód w zmiennym podłożu i warunkach oraz zachowania rezerw energii na dalszą część rywalizacji.
Dlatego odpowiedź "o dużej zdolności do galopu, odporności i wytrwałości." najlepiej opisuje cechy konia, który sprawdza się w WKKW. "Zdolność do galopu" oznacza nie tylko sam chód, ale także ekonomię ruchu, łatwość utrzymania rytmu i tempa oraz możliwość pracy w galopie przez dłuższy czas bez szybkiej utraty jakości ruchu. "Odporność i wytrwałość" odnoszą się do kondycji, adaptacji do obciążeń treningowych i startowych oraz stabilności psychicznej w nowych sytuacjach.
Odpowiedź "o dużym posłuszeństwie, mniejszej sprawności wyczynowej." jest nietrafna, bo sugeruje, że niższa sprawność sportowa może być zaletą. Posłuszeństwo jest ważne w każdej dyscyplinie, ale w WKKW nie zastąpi wydolności ani możliwości bezpiecznego pokonywania przeszkód w terenie.
Odpowiedź "o wrodzonych zdolnościach do ujeżdżenia i gorącym temperamencie." może brzmieć atrakcyjnie, bo ujeżdżenie jest częścią WKKW, jednak same predyspozycje ujeżdżeniowe nie przesądzają o przydatności do próby terenowej. Dodatkowo "gorący temperament" bywa mylony z walecznością, lecz w praktyce może utrudniać kontrolę, zwiększać stres i ryzyko błędów, co w terenie ma znaczenie dla bezpieczeństwa.
Odpowiedź "o szlachetnym wyglądzie, dużej zdolności do kłusa." jest błędna, bo koncentruje się na cechach łatwych do zauważenia (eksterier, kłus), które nie są najważniejszym kryterium w WKKW. Dobry kłus pomaga w ujeżdżeniu, ale o sukcesie w WKKW częściej decyduje komplet cech użytkowych: wydolność, wytrzymałość, odporność i jakość galopu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się cechy "kondycyjne" (wytrwałość, odporność, wydolność) oraz "galop", zwykle odnoszą się one do dyscyplin z dużym udziałem próby terenowej. Cechy typu "wygląd" lub pojedynczy element ruchu (np. sam kłus) rzadko stanowią główne kryterium doboru konia do WKKW.
