Kosztorys audycji telewizyjnej ma na celu zebrać te pozycje, które są potrzebne do wykonania audycji i jej elementów produkcyjnych. W praktyce oznacza to przede wszystkim koszty pracy ludzi (honoraria) oraz koszty użycia zasobów technicznych (wynajmy sprzętu, ewentualnie usługi techniczne) niezbędnych do rejestracji obrazu i dźwięku.
Pozycja "kosztów wynajmu sali przeglądowej" dotyczy miejsca przeznaczonego do oglądu materiału (np. przeglądów, kolaudacji, prezentacji). Taki koszt nie jest bezpośrednim kosztem realizacji zdjęć/produkcji w tym samym sensie co koszty ekipy i sprzętu. W zależności od organizacji firmy lub projektu bywa ujmowany jako koszt organizacyjny, pośredni albo element odrębnej puli (np. koszty administracyjne, koszty prezentacji/odbiorów, koszty postprodukcji lub dystrybucji wewnętrznej).
Dlaczego pozostałe pozycje są typowe dla kosztorysu audycji?
- "honoraria technika dźwięku" to koszt osobowy osoby odpowiadającej za nagranie i/lub obsługę dźwięku na planie. Bez tej funkcji nie da się standardowo zrealizować poprawnego materiału audio.
- "honoraria realizatora wizji" to koszt stanowiska ściśle produkcyjnego, związanego z realizacją obrazu (zwłaszcza w realizacjach wielokamerowych lub studyjnych). To koszt bezpośredni pracy członka ekipy.
- "kosztów wynajmu kranu kamerowego" to klasyczny koszt sprzętowy/techniczny związany z uzyskaniem określonych ujęć. Jeśli kran jest przewidziany w planie realizacyjnym, jego wynajem powinien pojawić się w budżecie.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozróżnienie: czy dana pozycja jest niezbędna do wytworzenia audycji (ekipa/sprzęt), czy raczej dotyczy oglądu/organizacji po zakończeniu lub poza procesem realizacyjnym. Wątpliwości często biorą się z tego, że różne podmioty inaczej grupują koszty, ale na poziomie podstawowym przyjmuje się, że koszty stricte produkcyjne mają pierwszeństwo.
