KWALIFIKACJA AUD1 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 38.
W kosztorysie powykonawczym filmu nie należy umieszczać
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kosztorys powykonawczy służy do rozliczenia rzeczywiście poniesionych kosztów produkcji, więc zawiera pozycje finansowe (np. delegacje, nagranie muzyki, efekty specjalne). Eksplikacja reżyserska jest dokumentem twórczym/interpretacyjnym, a nie zestawieniem kosztów, dlatego nie stanowi elementu kosztorysu.

Pełne wyjaśnienie:

Kosztorys powykonawczy (rozliczeniowy) jest dokumentem finansowym sporządzanym po realizacji, którego celem jest zebranie i uporządkowanie kosztów poniesionych w trakcie produkcji oraz postprodukcji. W praktyce ma odpowiadać na pytanie: na co wydano środki i w jakiej wysokości, dlatego powinien obejmować tylko pozycje, które da się ująć jako koszty (najczęściej poparte dokumentami rozliczeniowymi).

Eksplikacja reżyserska (opis koncepcji i interpretacji, założeń realizacyjnych) należy do dokumentacji kreatywnej. Jest istotna dla pracy artystycznej i komunikacji koncepcji, ale nie jest pozycją kosztową. Z tego powodu nie umieszcza się jej w kosztorysie powykonawczym.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Rozliczenia delegacji to typowe koszty logistyczne (podróże, noclegi, diety), które rozlicza się finansowo.
  • Koszty nagrania muzyki mogą obejmować studio, wykonawców, realizację dźwięku i są realnym wydatkiem produkcyjnym.
  • Koszty wykonania efektów specjalnych (SFX/VFX) to wydatki usługowe i materiałowe, również ujmowane w rozliczeniu.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy kosztorysu, szukaj odpowiedzi, które są wydatkami lub kosztami. Dokumenty opisowe, koncepcyjne i artystyczne zwykle nie trafiają do kosztorysów, tylko do teczki dokumentacji kreatywnej lub produkcyjnej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kosztorys powykonawczy to zestawienie rzeczywiście poniesionych kosztów po zakończeniu produkcji. Służy do rozliczeń i kontroli budżetu, a nie do opisu koncepcji artystycznej. Zawiera pozycje wydatkowe oraz ich wartości zgodne z rozliczeniem.
Podstawą są dane rozliczeniowe: zestawienia kosztów, rozliczenia delegacji, koszty usług (np. postprodukcja), koszty wynajmu sprzętu i lokacji oraz inne pozycje budżetowe. Kluczowe jest to, że są to elementy możliwe do ujęcia jako koszt.
Eksplikacja reżyserska jest dokumentem kreatywnym (opis założeń, interpretacji, stylu realizacji). Nie jest wydatkiem ani kosztem do rozliczenia, więc nie spełnia funkcji kosztorysu powykonawczego, który ma charakter finansowy i kontrolny.
To ujęcie kosztów podróży służbowych ekipy (np. transport, noclegi, diety) oraz ich rozliczenie zgodnie z zasadami przyjętymi w produkcji. Są to realne wydatki, więc w kosztorysie powykonawczym zwykle pojawiają się jako pozycja kosztowa.
Tak, bo nagranie muzyki generuje wydatki (studio, muzycy, realizator, miks/mastering lub licencje). To typowa część kosztów postprodukcji dźwięku i jako koszt poniesiony po realizacji powinien być wykazany w rozliczeniu powykonawczym.
Efekty specjalne mogą obejmować koszty wykonania rekwizytów i efektów praktycznych (SFX) lub koszty efektów komputerowych (VFX): praca artystów, oprogramowanie, render, poprawki. Ponieważ są to usługi/materiały, ujmuje się je w kosztorysie powykonawczym.
Kosztorys planowany (budżet) pokazuje założone koszty przed realizacją, a powykonawczy pokazuje koszty faktycznie poniesione po zakończeniu prac. Na egzaminie ważne jest rozróżnienie: plan służy planowaniu, a powykonawczy rozliczeniu i analizie odchyleń.
Częsty błąd to wrzucanie do kosztorysu dokumentów opisowych (kreatywnych) zamiast pozycji kosztowych. Drugi błąd to mylenie budżetu planowanego z powykonawczym. Warto zawsze sprawdzić, czy dana pozycja jest wydatkiem, który da się rozliczyć.
Jeśli odpowiedź dotyczy opisu koncepcji, interpretacji, założeń artystycznych lub scenariuszowych, to zwykle jest to dokument twórczy, a nie koszt. Kosztem są pozycje typu usługa, wynajem, podróż, honorarium, materiał lub postprodukcja.
Sporządza się go po zakończeniu etapu, który ma być rozliczony (np. po produkcji lub po całej postprodukcji), gdy znane są koszty rzeczywiste. Jest elementem zamknięcia finansowego projektu i pomaga ocenić, gdzie wystąpiły różnice względem planu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 61% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że kosztorys powykonawczy służy do rozliczenia rzeczywiście poniesionych kosztów produkcji, więc zawiera pozycje finansowe (np. delegacje, nagranie muzyki, efekty specjalne).

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Kosztorys" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Kosztorys (dostęp: 2026-02-18)
  • Wikipedia (PL): "Budżet filmowy" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Bud%C5%BCet_filmowy (dostęp: 2026-02-18)
  • Wikipedia (PL): "Produkcja filmowa" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Produkcja_filmowa (dostęp: 2026-02-18)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/kwalifikacji dotyczące dokumentacji produkcyjnej i budżetowania
  • Przykładowe wzory budżetu i kosztorysu powykonawczego z ćwiczeń (arkusze kalkulacyjne)
  • Podstawowe opracowania o organizacji produkcji filmowej (rozdziały o budżecie i rozliczeniu)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego