W kosztorysowaniu metodą kalkulacji szczegółowej wartość kosztorysowa netto powstaje przez zsumowanie:
- kosztów bezpośrednich: robocizny (R), materiałów (M) i sprzętu (S),
- narzutów: kosztów pośrednich (Kp) oraz zysku (Z).
Krok 1: koszty bezpośrednie.
Najpierw sumujesz R+M+S z danych podanych w tabeli. To jest baza kosztów bezpośrednich.
Krok 2: koszty pośrednie (Kp).
W zadaniu podano, że Kp wynosi 65% od R i S. Oznacza to, że materiałów nie obejmuje się narzutem Kp w tym wariancie kalkulacji. Liczysz więc:
Kp = 0,65 × (R+S).
Krok 3: zysk (Z).
Zysk wynosi 15% od (R+Kp(R), S+Kp(S)), co w praktyce oznacza, że podstawą jest suma robocizny i sprzętu wraz z przypisanymi do nich kosztami pośrednimi. Ponieważ w zadaniu Kp jest liczony tylko od (R+S), możesz to zapisać prościej jako:
Z = 0,15 × (R+S+Kp).
Krok 4: zsumowanie wartości netto.
Wynik netto otrzymujesz jako:
W = (R+M+S) + Kp + Z.
Daje to 69 357,57 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 56 349,73 zł to sama suma kosztów bezpośrednich (R+M+S) bez narzutów, czyli etap po kroku 1.
- 65 770,45 zł odpowiada typowemu błędowi nieuwzględnienia zysku lub policzenia go od niewłaściwej, zaniżonej podstawy.
- 67 944,47 zł może wynikać z policzenia zysku od (R+S) bez doliczenia Kp do podstawy albo z pomyłek w kolejności działań.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wypisz osobno podstawy procentów (od czego liczysz Kp i od czego liczysz Z). To minimalizuje ryzyko doliczenia materiałów do Kp lub pominięcia Kp w podstawie zysku.
